” หนิงอันพูดขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะมาพยุงให้ชายหนุ่มไม่ล้มลงกับพื้น
ทางฝ่ายศัตรูจากคิดว่าได้เปรียบ ทว่าในตอนนี้พวกเขากลับตกเป็นรองไปเสียแล้ว เนื่องจากการมาของกองกำลังลับของตระกูลเหลียนเซียวและสัตว์ร้ายทั้งเจ็ดตัว
แม้ว่าจงเซ่อจะดูเหมือนว่าไม่ร้ายกาจ แต่ใครจะคาดว่าม้าตัวนี้ก็เปรียบเหมือนกับม้าป่าดี ๆ เช่นกัน
เพราะเจ้าตัวเองก็ใช้เท้าทั้งเตะ ทั้งถีบอย่างไม่ปรานีกับคนที่เป็นศัตรูทำให้พวกมันต่างลุกล้มคลุกคลานจนบางคนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ก็มี
ส่วนสัตว์ร้ายทั้งเจ็ดตัวก็ต่างไล่ล่าคนเหล่านั้นอย่างไม่มีใครยอมใครจนกระทั่งพวกศัตรูถูกจับเป็นเชลยทั้งหมด
“อันอัน น้องมาได้ยังไง” อานเจิ้งถามน้องสาวหลังจากได้มีเวลาพักหายใจหายคอเช่นเดียวกับยงฮ่าวที่มองมาทางผู้เป็นน้องเพื่อรอฟังคำตอบเช่นกัน
“ไป๋ไป๋ ไปบอกข้าว่าพวกท่านติดอยู่ในนี้” หนิงอันพูดไปในขณะที่มือก็กำลังทำแผลให้เหลียนเซียวมู่ตงไปด้วย557
“ท่านนี่ไม่รู้จักระวังตัวเอาเสียเลย แผลเก่ายังไม่ทันหายดีก็มีแผลใหม่มาเพิ่มอีกแล้ว” หนิงอัน ทำแผลไปก็บ่นไป
ทว่าชายหนุ่มผู้บาดเจ็บหาได้โกรธเคืองต่อเด็กสาว แถมซํ้ายังยกยิ้มออกมาอีกต่างหาก
“ท่านบาดเจ็บจนสมองเลอะเลือนอย่างนั้นหรือบาดเจ็บมากขนาดนี้ยังยิ้มออกมาได้” หนิงอันไม่วายกล่าวเหน็บแนม
“ข้ายิ้มเพราะคำพูดของเจ้าต่างหาก” หนิงอัน มองใบหน้าของเขาอย่างไม่เข้าใจ
คนทั้งสองต่างพูดคุยกันโดยลืมว่ามีคนอื่นอยู่รอบข้าง ทำให้คนเหล
