คิดว่าจะต้องเป็นนายน้อยเป็นแน่” หนึ่งในกองกำลังลับที่ตามมาสมทบกับหนิงอันพูดขึ้นด้วยความร้อนใจ และหลังจากชายคนนี้พูดจบ ไป๋ไป๋ก็แผดเสียงร้องออกมา
“ไปกันเถอะ” หนิงอันพูดขึ้น และเจ้าลายก็ไม่รอช้ามันรีบทะยานตัวไปข้างหน้าทันที
และเมื่อพวกเขาเริ่มเข้ามาใกล้ เด็กสาวก็กำลังเห็นเหลียนเซียวมู่ตงกำลังพลาดท่าเจ้าตัวจึงได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง“คนของข้าใครก็ห้ามแตะ”555
จบประโยคนี้ฉงต้า ฉงฉง เจ้าสาม สี่ ห้า และซินซินก็กระโจนเข้าไปยังผู้คิดร้ายต่อกลุ่มของเหลียนเซียวมู่ตงโดยไม่ต้องให้ใครสั่ง เช่นเดียวกับเจ้าลายที่มีหนิงอันอยู่บนหลัง
เด็กสาวพลิ้วตัวลงมายืนที่พื้นในจังหวะที่เจ้าลายยกขาหน้าตะปบด้านข้างของชายคนนั้นที่กำลังจะง้างดาบฟันเหลียนเซียวมู่ตง
ตุ๊บ! ชายผู้เคราะห์ร้ายกลิ้งไปหลายตลบกับพื้นดิน เจ้าลายหาได้เปิดโอกาสให้มันได้ตั้งตัว เสือโคร่งตัวใหญ่จึงได้กระโจนใส่ตัวของมันอีกครั้ง
เสียงร้องแหลมสูงด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นสะท้อนไปทั่วทั้งผืนป่า นกมากมายพากันตกใจกระพือปีกบินขึ้นที่สูง
“พี่ชาย ฝีมือท่านตกลงหรือไม่ เหตุใดจึงได้เกือบพลาดท่า” หนิงอัน กล่าวเชิงตำหนิแต่แล้วเมื่อนางได้กลิ่นเลือดออกมาจากตัวของเขาหญิงสาวก็ใบหน้าซีดเผือด
“ข้าไม่ได้ฝีมือตกสักหน่อย แต่มันเล่นทีเผลอต่างหาก”นํ้าเสียงของเหลียนเซียวมู่ตงค่อนข้างแหบ ใบหน้าของเขาค่อนข้างซีดกระนั้นดวงตากลับสดใส556
“เรื่องนั้นช่างมันก่อน ท่านมาให้ข้าดูแผลก่อนเถอะ
