ได้เวลาสนุกแล้วสิ (เจ้าลาย) ได้กล่าวออกมา
หลายวันต่อมาบรรยากาศภายในเมืองเริ่มคึกคักขึ้นมากรวมถึงร้านค้าทั้งเล็กและใหญ่เองต่างประดับร้านของตนด้วยผ้าสีแดงและโคมไฟเป็นรูปทรงต่าง ๆ ตามที่เจ้าตัวจะสามารถคิดได้เช่นเดียวกับโรงเตี๊ยมของอันอัน
“อันอัน โรงเตี๊ยมอีกหลังของเจ้ากับจวนหลังนั้นคิดไว้หรือยังว่าจะจัดการอย่างไร” เหลียนเซียวมู่ตงถามเด็กสาวในขณะที่กำลังกินข้าวอยู่ภายในห้องส่วนตัวของโรงเตี๊ยม
“ข้าคิดว่าโรงเตี๊ยมแห่งนั้นจะทำเป็นร้านขายสินค้า โดยแบ่งเป็นชั้น ๆ ให้มีสินค้าทุกสิ่งอยู่ในนั้น ตั้งแต่ของกินจนถึงของใช้ไม่ว่าจะ ผัก ผลไม้ ข้าวสาร ธัญพืช เครื่องนอนและเสื้อผ้าส่วนจวน ข้าจะเอาไว้ใช้ทำร้านเสริมความงามครบวงจร รวมถึงให้มีบริการฝังเข็ม และรักษาโรคของสตรีโดยเฉพาะ” หนิงอันตอบออกมาโดยใช้แนวคิดจากยุคปัจจุบัน446
“เจ้าช่างคิดเสียจริง อย่างนี้เวลาคนมาซื้อสินค้าก็จะมีความสะดวกมากขึ้นสินะ มาที่เดียวได้ของเกือบทุกสิ่ง ว่าแต่ร้านเสริมความงามหมายถึงอะไรเพราะข้าเองก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน”เหลียนเซียวมู่ตงกล่าวชมพลางถามขึ้นอย่างสงสัย
ทำให้หมิงหมิงตัวน้อยที่นั่งฟังคนทั้งคู่สนทนากันกลืนเสี่ยวหลงเปาลงคอแล้ว เป็นผู้ตอบแทนคนเป็นพี่
“หมายถึงสถานที่เสริมความงามให้สตรีขอรับ พี่สาวบอกว่าหากมีคนเข้าไปใช้บริการภายในร้านคนผู้นั้นจะต้องเดินออกจากร้านด้วยความสวยมากกว่าเดิม”
“เจ้าจะใช้วิชาเซียนกับพวกนางหรือ” คำถามของช
