สาวกำลังสนทนากับชายหนุ่มผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือ419
ทางด้านหนิงอันกับบ่าวของหญิงสาวก็กำลังตามหานางด้วยความร้อนใจ
และเมื่องหลางกุ้ยฮวาได้ยินเสียงเรียกชื่อของตน นางจึงได้หันหน้าไปทางต้นเสียง “ข้าอยู่ตรงนี้” กุ้ยฮวาตะโกนตอบโดยที่ได้ละสายตาจากชายหนุ่มผู้ที่ช่วยตนออกชั่วคราว
“พี่สาว/ฮวาเอ๋อ เจ้าเป็นอันใดหรือไม่” “คุณหนู! ท่านเป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าค่ะ” บ่าวตัวน้อยรีบเดินเข้าไปสำรวจนายของตนกล่าวเสียงสะอื้นนํ้าตาคลอ
“ข้าไม่เป็นอะไร มีคนมาช่วยไว้พอดี” หลางกุ้ยฮวาพูดขึ้นพลางหันมาทางที่ชายหนุ่มยืนอยู่ แต่แล้วไม่ว่านางจะมองหาคนผู้นั้นอย่างไรก็พบเพียงความว่างเปล่า
(ข้ายังไม่ทันได้ขอบคุณเขาเลย) หญิงสาวคิดอย่างเสียดาย “พี่สาว มองหาใครหรือเจ้าคะ” หนิงอันถามขึ้นอย่างสงสัยระคนใคร่รู้เนื่องจากกุยเฮยบอกว่าได้กลิ่นของความชั่วร้ายอยู่บริเวณนี้ หลางกุ้ยฮวาเลือกที่จะปฏิเสธ “ไม่มีอะไรหรอก พวกเรากลับกันดีหรือไม่” คนทั้งกลุ่มไม่มีใครค้าน
เหตุการณ์ไฟไหม้ที่ท่าเรือไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายเนื่องจากมือปราบที่ไปสำรวจบอกว่ามีคนนำขยะมาเผาจึงทำให้420
เกิดควันหนาและผู้ที่ไม่รู้จึงคิดว่าเกิดไฟไหม้ซึ่งเรื่องนี้เป็นที่พูดถึงปากต่อปากในเมืองหลวงไปหลายวัน
“อันอัน เจ้าว่าเรื่องที่เขาลือกัน เป็นเพียงคนเผาขยะธรรมดาจริงหรือไม่” เหลียนเซียวถามเด็กสาวในวันหนึ่งหลังจากที่เจ้าตัวเลิกจากงาน
หนิงอันมองชายหนุ่มที่กำลังนำขนมเค้กถั่วเขี
