ยวที่นางเพิ่งจะทำเสร็จเข้าปาก “ท่านย่อมมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้วจะถามข้าเพื่อ” เด็กสาวกลอกตาวนไปมา
ก่อนที่นางจะนำขนมเข้าปากด้วยเช่นกัน “เจ้านี่ยังคงรู้จักข้าดีเช่นเดิม และข้าได้ให้คนไปสืบเรื่องนี้มาแล้วด้วย อยากรู้หรือไม่”
หนิงอันปัดมือของตนเพื่อไล่เศษขนมพลางจ้องมองใบหน้าของเขาอย่างตั้งใจฟัง “อยากรู้มากเลย” ชายหนุ่มยียวนชวนให้เด็กสาวรู้สึกหงุดหงิด เช่นเดียวกับกุยเฮยที่แหงนหน้ารอฟังคำพูดของเขาเช่นเดียวกัน
เหลียนเซียวเหยียดมุมปากของตนออกเป็นรอยยิ้มกว้างดวงตาของเจ้าตัวพราวระยับด้วยความขบขัน ยามเห็นท่าทางของทั้งคนและเต่าตัวเล็กที่ประหนึ่งเจ้าตัวฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง421
“ท่านจะเล่ามาได้หรือยัง” หนิงอันถามขึ้นอย่างหงุดหงิดเช่นเดียวกับใบหน้า
“เจ้าอย่าเพิ่งใจร้อนสิ ข้าจะเล่าให้ฟังเดี๋ยวนี้แหละ คนของข้าไปสืบมาได้ความว่าคนพวกนั้นน่าจะไม่ได้หมายตาใครเป็นพิเศษ ทั้งนี้ทั้งนั้นเบื้องหลังของคนผู้นี้คือศัตรูของแม่ทัพหลางและเป้าหมายของพวกมันก็คือคุณหนูหลางกุ้ยฮวาที่เป็นบุตรีคนเล็กของแม่ทัพหลางจิ้นถงและเรื่องเมื่อวานก็เป็นการจัดฉากขึ้นเพียงแต่ข้ายังไม่รู้ว่ามันปล่อยคุณหนูคนนั้นด้วยเหตุผลอะไร”
“ท่านไม่เชื่อว่ามีคนช่วยพี่สาวฮวาออกมาหรอกหรือ”หนิงอันย้อนถาม
“เหอะ! ทำอย่างกับเจ้าเชื่อ” เหลียนเซียวมู่ตงตอบหลังจากกลืนนํ้าชาลงคอ
“ก็ไม่เชื่อนั่นแหละเจ้าค่ะ เพราะมันดูจงใจและบังเอิญเกินไป แต่ข้าแค่ไม่คิดว่าจะมี
