มอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่จะเงียบลงจากการประกาศของขันที
ครั้นแล้วเทียนชุนเยว่หลงลิ่วก็ส่งในสิ่งที่ตนเขียนให้ขันทีเหลียงทำการอ่านเพื่อให้คนที่อยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ได้ยินซึ่งเป็นข้อตกลงที่หนิงอันได้พูดขอไว้นั่นเอง
หนิงอันรู้สึกพอใจในสิ่งนี้ไม่น้อย แต่ทว่า…ความสงบหรือจะมีแก่เจ้าตัวตามที่นางคิด ทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะนับตั้งแต่การแข่งขันทดสอบความสามารถของเด็กสาวจบลง
“น้องสาวอัน พวกเรามาแข่งขี่ม้ายิงธนูกันอีกดีหรือไม่”หลางกุ้ยฮวาที่ได้กลายเป็นแขกประจำของจวนตระกูลหยูถามเด็กสาวในขณะที่เจ้าตัวกำลังช่วยหนิงอันทำปุ๋ย
เจ้าของเชื่อถอนหายใจกลอกตาขาวไปมาพลางเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย “พี่สาวฮวา นับตั้งแต่ที่วันที่เราแข่งขันกันจนถึงตอนนี้ผ่านมาได้หนึ่งเดือนแล้ว ท่านกับข้าก็สลับกันแพ้ชนะมาตลอดท่านยังจะแข่งอีกอย่างนั้นหรือ”
“ก็แข่งกับเจ้าทีไร ทำให้ฝีมือของข้าพัฒนาขึ้นเยอะเลยนี่ข้าก็เลยได้แต่พึ่งพาเจ้านี่แหละ เจ้าอย่ารำคาญข้าเลยนะ” หลางกุ้ยฮวาตอบอย่างเขินอายพลางจะเอามือมาเกี่ยวแขนของเด็กสาว409
“อย่า! ดูมือของท่านก่อนเจ้าค่ะ” หนิงอันรีบถอยหลังกล่าวห้ามขึ้นเสียงดัง
“อันอัน เจ้ารังเกียจพี่สาวอย่างนั้นหรือ” กุ้ยฮวากล่าวตัดพ้อแสร้งตีหน้าเศร้า
“เวลาอื่นข้าไม่นะเจ้าคะ แต่ตอนนี้ข้าไม่อาจรับได้จริง ๆ”หนิงอันพูดขึ้นพร้อมกับรีบถอยห่างให้ไกลผู้ที่จะแกล้งตน
‘เฮยเฮย ข้าควรทำอย่างไรดีแทนที่ชีวิตข้าจะสงบ กลับกลายเป็นว่า
