้รับรายงานเกี่ยวกับแหล่งนํ้าตามหมู่บ้านในเขตปกครองของตนเช่นกัน รวมถึงผลผลิตของแต่ละหมู่บ้านด้วย กระนั้นเขาก็ยังคงให้คนของตนทำงานหนักกันต่อไป
วันคืนผ่านไปจวบจนเข้าสู่ปีที่สองของการเก็บเกี่ยวผลผลิต หนิงอันกำลังดูไร่แตงโม ไร่ข้าวโพด ไร่มันฝรั่ง ไร่สับปะรดไร่มัลเบอร์รี่ รวมถึงสวนมะพร้าวของตนอย่างภาคภูมิใจ
“พี่สาว พืชพวกนี้ของเราเติบโตได้ดียิ่งนักนะขอรับอีกไม่กี่วันก็จะได้เก็บเกี่ยวแล้วข้ายินดีกับท่านด้วยที่จะได้มีเงินมาทำให้กระเป๋าตุง” หมิงหมิงหยอกล้อพี่สาวด้วยรอยยิ้มกว้าง
“ว่าแต่ของพี่ กิจการของเจ้าเองก็ไปได้ดีไม่ใช่หรือนับตั้งแต่ชุนเทียนกับชุนหงกลับไปถึงเมืองหลวงพวกเขาก็รีบไป225
เปิดกิจการร้านเครื่องหอมเลยนี่ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เช่นเจ้าก็รับเงินปันผลไปไม่น้อยทีเดียว”
หนิงอันพูดไปก็บีบแก้มป่อง ๆ ของน้องชายไปด้วยแม้ว่าน้องน้อยในวันวานจะเติบโตจนถึงอายุแปดขวบทว่าแก้มของเจ้าตัวก็ยังมีให้นางได้บีบเล่น “ท่านพี่อย่าบีบแก้มข้า ชายหญิงไม่ควรแตะต้องเนื้อตัวกันนะขอรับ มันไม่งาม” นํ้าเสียงของหมิงหมิงฟังดูอู้อี้
“ไม่ว่าเจ้าจะเติบโตสักแค่ไหนถึงยังไงก็ยังเป็นน้องชายของข้าอยู่ดี”226
