ไม่ไกลรีบทะยานตัวมาหาพี่สาวถามขึ้นอย่างเป็นห่วง
“พี่ไม่เป็นไร น้องอย่าได้ห่วง” หนิงอันรีบปฏิเสธทั้ง ๆ ที่ใบหน้าของตนนั้นค่อนข้างไร้สี
“แน่นะขอรับ แต่ใบหน้าของท่านซีดมาก” ผู้เป็นน้องกล่าวอย่างกังขา
“อย่างนั้นหรือ อาจจะเป็นเพราะอากาศร้อนก็ได้”เด็กหญิงยกมือขึ้นลูบหน้าลูบตา169
แม้หมิงหมิงจะยังคงสงสัย กระนั้นในเมื่อผู้เป็นพี่บอกเช่นนี้เขาจะยอมเชื่อไปก่อน เพราะอาจจะมีเรื่องที่พี่สาวยังไม่สามารถบอกได้
“หมิงหมิง เจ้าช่วยพี่ดูงานอยู่ที่นี่ก่อนนะ พี่ขอเข้าเมืองไปหาท่านพ่อสักหน่อย” “ได้เลยขอรับ”
เมื่อหนิงอันขี่หลังเจ้าห้ากลับลงมาจากภูเขา เจ้าตัวก็ควบจงเซ่อเข้าไปในเมืองเพื่อหาบิดาทันที
รวมถึงยังไปร้านค้าของเหลียนเซียวมู่ตงเพื่อส่งจดหมายแจ้งข่าวในเรื่องนี้เพื่อแจ้งให้คนผู้นั้นทราบด้วย
ภายในห้องทำงานของหยูเจียง “เจ้าพูดว่าอะไรนะ ภัยแล้งอีกทั้งยังสามถึงสี่ปีด้วยอย่างนั้นหรือ” ผู้เป็นบิดาหน้าซีดขาวหลังได้ยินข่าวร้าย
“เจ้าค่ะ ข้าคิดว่าท่านพ่อควรส่งให้คนของตนไปแจ้งข่าวนี้กับหัวหน้าหมู่บ้านที่อยู่ในเขตปกครองของเราทั้งหมดตั้งแต่เนิ่นๆ เถอะ เจ้าค่ะจากนั้นให้ดูแหล่งนํ้าด้วยว่าจำเป็นจะต้องขุดเพิ่มหรือไม่ อีกทั้งยังต้องแนะให้ผู้คนปลูกพืชที่ใช้นำน้อยแต่ให้ผลผลิตเยอะเพื่อเก็บ170
เอาไว้เป็นอาหาร อย่างเช่นมันเทศเป็นต้น” หนิงอันพูดเสียงเครียด
และหลังจากผู้เป็นลูกคล้อยหลังไปหยูเจียงก็รีบร่างจดหมายเพื่อให้คนของต
