ลมสงบก่อนพายุจะมา
“ถ้าอย่างนั้นท่านก็คงต้องปลอมตัว และยังต้องหาคนปลอมตัวเป็นท่านเพื่อลวงคนพวกนั้น” หนิงอันเสนอความคิด
“เจ้ามีวิชาแปลงโฉมหรือ” ชายหนุ่มถามขึ้นอย่างสนใจ
“ข้าไม่มีหรอก แต่การแปลงโฉมนั้นมีวิธีอื่นอีกมาก เรื่องนี้เอาไว้ข้าจัดการเอง ในตอนนี้ท่านลองนึกดูเถอะว่ามีใครบ้างที่มีรูปร่างรวมถึงหน้าตาคล้ายกับท่านบ้างและคนผู้นั้นยังจะต้องสามารถไว้ใจได้ด้วย”
จบคำพูดนี้ เหลียนเซียวมู่ตงจึงได้เป่านกหวีดที่ห้อยอยู่กับคอของตนหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะมีลมพัดมาวูบหนึ่งพร้อมกับการปรากฏกายออกมาของชายหนุ่มที่มีรูปร่างรวมถึงใบหน้าละม้ายคล้ายตนอยู่สามส่วน
หนิงอันห่อปากเบิกตาโตก่อนถามคนอายุมากกว่าอย่างใคร่รู้ “พี่ชายคนนี้เป็นองครักษ์เงาด้วยอย่างนั้นหรือเจ้าคะ”120
“อืม เจ้าเองก็มีนะ ตั้งแต่ที่เจ้ากลับมาจากเมืองหลวงข้าก็ได้ส่งพวกนางมาคุ้มครองเจ้าอย่างลับ ๆ” จบคำพูดนี้หนิงอันก็เบิกตามองชายหนุ่มอย่างเหลือเชื่อ
‘เฮยเฮย เจ้ารู้เรื่องนี้หรือไม่’ ‘รู้ เพียงแต่ที่ข้าไม่บอกเจ้าเป็นเพราะพวกนางไม่ได้มีเจตนาร้าย’ ‘เหตุใดเจ้าไม่กระซิบบอกข้าบ้าง ข้าจะได้ตอบแทนพวกนาง เอ๊ะ! นางอย่างนั้นหรือ’
กุยเฮยกล่าวเชิงประชด ‘เจ้าใช่ความรู้สึกช้าเกินไปหรือไม่’
(ข้าโดนเต่าหลอกด่าอีกแล้ว) เจ้าตัวคิด ก่อนที่นางจะหันกลับมาสนใจชายหนุ่มตรงหน้าทั้งสองที่มองมาทางตัวเองอย่างสงสัย
“พี่ชายข้าอยากพบองครักษ์ของข้าบ้างได้หรือไม่”คำถามของหนิงอ
