่ว่าจะหยิบจับสิ่งใดเจ้าก็สามารถทำได้ดีไปเสียทุกอย่าง” หญิงสาวกล่าวชมหลังจากหยิบขนมไหว้พระจันทร์เป็นรูปลายดอกไม้ขึ้นมาดู
“พี่สาวชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะ ไส้ขนมพวกนี้ก็เป็นย่าป๋ายและคนอื่น ๆ ช่วยกันทำทั้งสิ้น” เด็กหญิงพูดขึ้นอย่างเก้อเขินเนื่องจากไส้ขนมรวมถึงรูปแบบเธอจำมาจากอนาคตทั้งสิ้น96
“เจ้าช่างถ่อมตนเสียจริง” หญิงงามหัวเราะน้อย ๆในขณะกล่าว
ในช่วงคำของวันเดียวกันคนทุกบ้านรวมถึงในเมืองต่างพากันตั้งโต๊ะจัดเตรียมของไหว้เพื่อหวังขอพรให้ครอบครัวของตนและพืชผลมีความอุดมสมบูรณ์
หลังจากการไหว้ขอพรเสร็จสิ้นพวกเขาก็มากินขนมไหว้พระจันทร์กันภายในครอบครัวซึ่งหมู่บ้านไหลชุนนั้นในตอนนี้ได้มีแต่ผู้คนกินอิ่มนอนอุ่นผิดจากเมื่อหลายปีลิบลับ
นับตั้งแต่เทศกาลไหว้พระจันทร์สิ้นสุดลงอีกไม่กี่เดือนต่อมาก็ถึงเทศกาลสิ้นสุดปีเก่ารับปีใหม่
พอหลังจากปีใหม่ผ่านพ้นหนิงอันก็จะอายุได้สิบสองปีเด็กทั้งหกคนจึงได้ปรึกษากันลับ ๆ ว่าจะเปิดร้านในวันเกิดของผู้เป็นพี่
เหตุผลนั้นง่ายมากเนื่องจากพวกเขาอยากให้เป็นของขวัญแก่พี่สาวรวมถึงยังมีเหตุผลที่ว่าไม่ว่าพี่สาวจับสิ่งใดสิ่งนั้นย่อมเป็นเงินเป็นทองดูอย่างร้านหม้อไฟฮวาเจียวอย่างไรเล่าซึ่งเป็นตัวอย่างได้ดี97
แม้ว่าอากาศจะหนาวเย็นก็ยังมีผู้คนพากันเดินทางไปถึงท่าเรือเพื่อหวังจะได้กินนํ้าแกงหมาล่าเพื่อหวังเติมความอบอุ่น
ทำให้จากท่าเรือที่เคยเงียบเหงาในช่วงฤดูหนาวกลายเป็นคึกคักขึ้นมา
ก่
