จคิดทะเยอทะยาน“ได้ข้ารับปาก” หลังจบคำพูดของตนชายหนุ่มก็ให้หนิงอันไปเรียกขันทีคนสนิทเข้ามาจากนั้นเขาก็ลงมือร่างราชโองการทันที“เจ้าลองอ่านดู” คำพูดเช่นนี้ทำให้ขันทีคนสนิทรวมถึงหยูเจียงเบิกตากว้างอย่างตกใจหนิงอันอ่านลายมือดุดันเป็นระเบียบในราชโองการสีหน้าแสดงความพอใจ“ตามนี้เลยเจ้าค่ะ ขอบพระทัยฝ่าบาท” เจ้าตัวพูดพร้อมกับยอบกายลงเคารพชายตรงหน้าด้วยความเคารพ
“เอาล่ะเจ้าลองว่าแผนการของเจ้ามาให้ข้าฟังได้แล้วกระมั้งว่าจะเติมท้องพระคลังหลวงได้อย่างไร” ชายหนุ่มไม่รอช้าเนื่องจากเรื่องเงินเป็นเรื่องใหญ่618
“ข้าขอถามท่านก่อนว่าในตอนนี้ท่านได้เงินมาจากไหนเป็นส่วนใหญ่” คำถามของหนิงอันทำให้คนที่อยู่ในห้องทั้งสามมองไปทางเด็กหญิงพร้อมกัน
“ก็มาจากภาษีของพ่อค้า รวมถึงชาวบ้านอย่างไรเล่าและมีจากสินสงครามที่รบชนะด้วย” แม้จะแปลกใจทว่าเทียนชุนเยว่หลงลิ่วก็ตอบออกไปตามตรง
“ท่านไม่คิดจะค้าขายเองบ้างหรือ” จบคำถามนี้ขันทีเหลียวก็ตวาดใส่เด็กหญิงเสียงดัง “บังอาจ” หนิงอันสะดุ้งมองไปทางเขาเช่นเดียวกับกุยเฮย ‘ข้าจะสั่งฟ้าให้ผ่าคนผู้นี้’ เต่าน้อยพูดขึ้นอย่างโมโห ‘ใจเย็น ๆ ก่อน’ หนิงอันปลอบ
“ขันทีเหลียว” นํ้าเสียงของผู้เป็นนายทำให้ขันทีวัยกลางคนหุบปากของตนพลางตัวสั่นใบหน้าไร้สีเลือด
“ศิษย์พี่ท่านอย่าได้ตำหนิขันทีผู้นี้เนื่องจากเขาเป็นห่วงท่านจึงได้มีอาการเช่นนั้น อาชีพพ่อค้าแม้พวกท่านจะมองว่าไร้เกียรติ กระนั้นท่านอย่าลื
