มหากไม่ใช่ว่าเป็นเพราะอาชีพนี้พวกท่านจะมีเงินเข้าท้องพระคลังมากหรอกหรือที่ข้าถามเป็นเพราะ619
ทุกอาชีพนั้นล้วนมีความสำคัญเท่ากันเพียงแค่พวกท่านลองเปิดใจเพราะวิธีของข้านั้นก็เกี่ยวกับการค้าอีกอย่างพวกท่านเองก็ค้าเกลือ ดังนั้นก็จัดว่าเป็นการค้าเหมือนกันถูกหรือไม่ ขอเพียงแค่อาชีพนั้นไม่ไปเบียดเบียนใครทุกอาชีพย่อมมีเกีรยติในตัวของมันเอง”
คำกล่าวของเด็กหญิงทำให้ผู้ใหญ่สามคนภายในห้องโดยเฉพาะขันทีวัยกลางคนก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ
“ข้าขออภัยที่เสียงดังใส่ท่านคุณหนูหยู” ขันทีเหลียวสบตากับเด็กหญิงในขณะพูดด้วยความสำนึกผิด
“ท่านอย่าทำเช่นนี้เจ้าค่ะ ข้ารู้ดีว่าท่านมิได้มีเจตนาร้ายข้าเองก็หาได้โกรธเคืองไม่” หนิงอันรีบจับมือเขาพลางพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
ขันทีเหลียวส่งยิ้มบางอย่างขอบคุณให้เด็กหญิง และเมื่อหนิงอันกลับมานั่งที่เดิมของตนเด็กหญิงก็นำสิ่งที่เจ้าตัวเพิ่งจะได้มาสด ๆ ร้อนออกมา620
“พวกท่านจับตาดูสิ่งนี้ให้ดีนะเจ้าคะ” คำพูดของเด็กหญิงทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามต่างเดินเข้ามาหาหญิงสาวอีกทั้งยังจ้องสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างสงสัยระคนใคร่รู้
“มันคือสิ่งใดอย่างนั้นหรือกลิ่นเหม็นฉุนยิ่งนัก” คำถามของเทียนชุนเยว่หลงลิ่วทำให้หนิงอันเงยหน้ามองเขาคิ้วขมวดด้วยความสงสัย
“ท่านไม่รู้จักหรือเจ้าคะ”
ทั้งสามคนส่ายศีรษะไปมา “สิ่งนี้เรียกว่าดินประสิว เอาล่ะไม่พูดมากเจ็บคอข้าจะทำในสิ่งที่พวกท่านคาดไม่ถึงให้ดู”คำพูดแปลกหูของ
