หนิงอันทำให้เกิดความสงสัยมากยิ่งขึ้น
กระนั้นพวกเขาก็ไม่มีใครถามอะไรและเฝ้ามองอย่างตั้งใจ หนิงอันนำสิ่งที่ตนเตรียมมาวางบนโต๊ะจากนั้นนางก็นำเกลือและดินประสิวที่บดเป็นผงใส่ลงไปในนํ้าพร้อมกันเพียงหนึ่งจิบชาสิ่งอัศจรรย์ก็บังเกิด621
เมื่อเกิดไอสีขาวในชามนํ้าและสิ่งที่คนทั้งสามไม่เชื่อสายตาก็คือนํ้าในชามเริ่มควบแน่นจนเกิดการแข็งตัวความเย็นแผ่กระจายออกมาจากชามดินเผานั้นขันทีเหลียวทำพัดที่ถืออยู่ในมือตกบนพื้นพร้อมกับคุกเข่าลงก้มหน้าด้วยความหวาดกลัว “ขออภัยท่านเซียนข้าขออภัย” เขาพึมพำอย่างหวาดกลัวส่วนเทียนชุนเยว่หลงลิ่วเบิกตากว้างเข่าอ่อนจนต้องรีบนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนที่จะทำขายหน้า โดยการล้มไปกับพื้น สำหรับหยูเจียงนั้นเขาเบิกตากว้างมองบุตรสาวด้วยแววตาแห่งความสับสนระคนตื่นตะลึง(นางเป็นเซียนมาเกิดอย่างนั้นหรือเหตุใดบุตรของข้าจึงเสกนํ้าแข็งได้) ความคิดของชายหนุ่มเริ่มจินตนาการไปไกลหนิงอันมองท่าทางและใบหน้าคนทั้งสามอย่างตกใจ ‘กุยเฮยข้าทำเกินไปหรือเหตุใดพวกเขาคล้ายมองข้าแบบนี้’‘เจ้าไม่รู้หรือขนาดตัวข้ายังเคยสงสัยเลยว่าเจ้าเป็นเทพองค์ใดมาจุติกระนั้นในบัดนี้ข้าก็ยังหาสาเหตุไม่ได้’622
คำตอบของกุยเฮยทำให้หนิงอันหน้าเหวอทีเดียว ‘สิ่งที่ข้าทำนั้นเป็นหลักการวิทยาศาสตร์ตัวข้าหาใช่เทพเซียนไม่’ คำพูดของหนิงอันยิ่งทำให้เต่าน้อยมีใบหน้าฉงนสงสัยมากกว่าเดิม‘วิทอะไรของเจ้าข้าไม่เข้าใจหรอก แต่ข้าว่าตอนนี้เจ้ารีบอธ
