นทั้งสองพร้อมกัน“ศิษย์รักเจ้าจะไปไหนอย่างนั้นหรือ” ฉู่เกอผู้เป็นฝ่ายรอการเดินหมากของซุยเจิ้นเผิงส่งเสียงถามออกไป598
“ข้าจะขึ้นภูเขาเจ้าค่ะ ท่านอยากได้อะไรหรือไม่” หนิงอันถามขึ้นอย่างหวังดี (หากนางรู้ว่าคำขอของอาจารย์ชราจะทำให้นางต้องไปผจญกับสิ่งที่ตนขยะแขยงนางจะไม่พูดออกไปอย่างเด็ดขาด)“ข้าอยากได้ดีงู”หนิงอันทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ก็ได้เจ้าค่ะ” เจ้าตัวรับในลำคอ จากนั้นก็รีบให้เจ้าสี่วิ่งจากไปทันที“พี่สาวข้าจะไปนำดีงูมาให้อาจารย์ปู่ฉู่เกอเองขอรับ”หมิงหมิงกล่าวอาสาเนื่องจากเจ้าตัวรู้ดีว่าผู้เป็นพี่ไม่ชอบสัตว์เลื้อยคลาน“ไม่เป็นไร พวกเราไปด้วยกันนี่แหละชวนครอบครัวฉงกับเจ้าลายไปเป็นเพื่อนด้วย” หนิงอันปฏิเสธเนื่องจากนางยังคงสงสัยถึงก้อนดินประสิวที่น้องชายได้มา
สัตว์ทั้งห้าตัวรวมถึงฝูงผึ้งเมื่อเห็นผู้เป็นนายมาหาพวกมันต่างก็ดีใจและยิ่งเมื่อได้ยินเสียงของกุยเฮยก็ยิ่งทำให้พวกมันตื่นเต้นกันยกใหญ่599
ดังนั้นหลังจากทั้งสองฝ่ายทักทายกันเรียบร้อยกุยเฮยก็เติมนํ้าตกสวรรค์ลงไปในบ่อนํ้าของฝูงผึ้ง อีกทั้งยังแบ่งหินต้นกำเนิดของนํ้าตกสวรรค์ใส่ลงไปด้วยเพื่อจะได้ไม่ต้องมาคอยเติมนํ้าตลอดเวลาทั้งนี้ทั้งนั้นที่เจ้าตัวสามารถทำแบบนี้ได้ก็เนื่องจากพลังของเจ้าตัวกลับมาแล้วเต็มร้อยส่วนดังนั้นการทำให้บ่อนํ้าธรรมดาเป็นนํ้าตกสวรรค์จากการแบ่งพลังใส่หินต้นกำเนิดจึงไม่ใช่เรื่องยาก‘ต่อไปนี้บ่อนํ้านี้จะมีรสชาติเหมือน
