กมาเมื่อเห็นท่าทางฮึดฮัดของหมีดำตัวใหญ่571
แม้เขาจะยังยิ้มได้ทว่าฉงฉงก็ยังคงเถียงกับเขาเพราะมันรู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้หากปล่อยให้หยูเจียงหรือตัวเองหลับย่อมไม่เป็นผลดี
“ข้ารู้ เจ้าเป็นห่วงข้าดังนั้นการที่ข้าตัดสินใจอย่างนี้ย่อมถูกต้องแล้วเพราะข้าเองก็เป็นห่วงเจ้าเช่นกันเจ้ากับข้าล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน” จบคำของชายหนุ่มหมีดำตัวใหญ่ก็นํ้าตาคลอ
สาเหตุที่ทั้งหยูเจียงกับฉงฉงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้เป็นเพราะในตอนที่คณะของหยูเจียงกำลังจะเดินผ่านหิมะหนากองหนึ่ง เสียงเห่าของเจ้าหนึ่งก็ดังขึ้นอีกทั้งมันยังแสดงท่าทางให้ชวนสงสัย
เขาจึงได้หยุดเท้าของตนและหันมามองมันจากนั้นหมาป่าทั้งสี่ตัวกับหมีดำก็ช่วยกันขุดหิมะที่เริ่มทับถมออกทำให้พอจะมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
หยูเจียงกับทหารจึงได้มองลอดผ่านช่องที่สัตว์พวกนี้ขุดและพวกเขาก็เห็นเด็กชายอายุราวสี่ห้าขวบนอนหายใจรวยรินอยู่ภายใต้ซากปรักหักพังของตัวเรือน
“รีบช่วยเด็ก” หยูเจียงออกคำสั่ง572
กระนั้นการช่วยเหลือก็เป็นไปด้วยความยากลำบากเนื่องจากหลังคาและเศษไม้ที่ถล่มลงมานั้นไม่ใช่ว่าจะรื้อถอนได้โดยง่าย
และในขณะที่มีช่องทางช่วยเหลือเด็กคนนั้น จือฉีจึงเป็นผู้ลงไปช่วยเหลือด้วยตนเองแต่แล้วสายตาของเจ้าตัวก็มองเห็นร่างของหญิงชรานอนสลบอยู่อีกมุมหนึ่ง ซึ่งหากจากเด็กคนนั้นพอสมควรดังนั้นเด็กหนุ่มจึงได้ทำการตรวจดูอาการของเด็กชายก่อนและตามด้วยหญิงชราจึงพบว่าอาการของนางทำให้
