็ดตัวในตอนนี้ก็กำลังพากันเดินทางกลับเช่นกันสาเหตุที่พวกมันต้องเดินทางยามกลางคืนส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้รับการเลี้ยงดูปูเสื่อจากพวกที่ตนไปช่วยอีกส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเกรงว่าจะนำความหวาดกลัวมาให้ชาวบ้านที่ไม่รู้จักพวกมันและก็ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่มันทั้งเจ็ด537
มาเห็นการต่อสู้ระหว่างสหายต่างเผ่ากับมนุษย์ผู้มีใจคิดร้ายอยู่ไม่ไกล“ลูกพี่ พวกเราถอยก่อนดีหรือไม่” นํ้าเสียงของหนึ่งในคนของพวกมันพูดขึ้นอย่างขลาดเขลาเมื่อเห็นเสือตัวใหญ่กับหมีดำตัวยักษ์ยืนจังก้าต่อหน้า“มันเป็นแค่สัตว์ร้ายสองตัวเจ้าจะกลัวอะไรพวกเรามีตั้งสามสิบคนอีกทั้งยังมีอาวุธครบมือมันจะสู้พวกเราได้ยังไง” คนพูดหาได้ฟังคำเตือนของลูกน้องเจ้าลายกับฉงฉงแม้ว่าจะมีกำลังมากแต่ทว่าเมื่อต้องมารับมือกับคนหมู่มากก็ทำให้พวกมันลำบากไม่น้อยในตอนนี้คนบ้านใกล้เรือนเคียงต่างก็จุดคบไฟเพื่อหวังจะมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นโดยเฉพาะอานไท่แม้ว่าบ้านของเขาจะอยู่กลางหมู่บ้านกระนั้นด้วยความเป็นหัวหน้าหมู่บ้านแห่งนี้จึงไม่อาจนิ่งดูดาย
เสียงการต่อสู้ดังขึ้นผสานกับเสียงร้องของเจ้าลายกับฉงฉงทำให้ฉงต้ารีบวิ่งเขาไปหาอย่างไม่คิดชีวิตเช่นเดียวกับหมาป่า538
อีกเจ็ดตัว หนิงอันเมื่อเห็นภาพด้านหน้าเจ้าตัวก็รีบออกคำสั่งกับน้องชายเสียงเครียด
“หมิงหมิงเจ้ากับสาม สี่คอยไปตามคนมาช่วย พี่จะเข้าไปจัดการคนพวกนั้นก่อน” หลังจบคำเจ้าตัวก็ใช้วิชาตัวเบาบุกเข้าไปช่วยเจ้าลายที่กำลังจะโดน
