ขนมเปี๊ยะหล่นจากฟ้า
หลังจากชายหนุ่มได้ยินข่าวนี้มาด้วยความบังเอิญเจ้าตัวจึงได้นำเรื่องนี้มาปรึกษากับหยูเจียงที่ว่าการเมือง“ท่านเผยคิดว่าควรทำอย่างไร หากจะให้เราลงมือตอนนี้ก็เกรงว่าจะแหวกหญ้าให้งูตื่น เนื่องจากไม่มีหลักฐานมัดตัวเพียงพอ” นํ้าเสียงของเจ้าเมืองหนุ่มค่อนข้างเคร่งเครียดเช่นเดียวกับสีหน้า“ข้าว่าท่านควรส่งคนไปจับตามองดูมันอยู่ห่าง ๆ ดีหรือไม่อย่างไรซะที่แห่งนั้นก็ยังมีเจ้าหนึ่งกับเจ้าสองอยู่ หมาสองตัวนี้ช่างรู้ความยิ่งบอกมันไว้สักหน่อยว่าลองให้แกล้งโง่ดูสักเล็กน้อยให้เหยื่อตายใจก็น่าจะดี”ข้อเสนอของยงเผยฟังดูดีทีเดียวดังนั้นในช่วงเย็นภายในวันเดียวกันหยูเจียงจึงไปสั่งการหมาทั้งสองตัวด้วยตนเองและยังรวมถึงให้มือปราบแต่งกายเป็นขอทานคอยเฝ้าดูอยู่บริเวณนั้นอีกที495
ฝั่งผู้คิดร้ายเมื่อเห็นการคุ้มกันที่นี่หละหลวมมีเพียงหมาโง่ ๆ สองตัวที่วัน ๆ เดี๋ยวนอนเดี๋ยววิ่งเล่นขนาดมันลองเดินเข้าไปใกล้หมาสองตัวก็ยังไม่เห่าทำเพียงปรายตามองเท่านั้นหารู้ไม่ว่าเจ้าหนึ่งกับเจ้าสองคิดดูถูกมันผู้นี้มากขนาดไหน ‘ถ้าไม่ติดว่าพ่อของนายน้อยขอไว้ละก็ข้าจะกัดมันให้จมเขี้ยว’ เจ้าหนึ่งพูดกับเมียสุดที่รักในขณะนอนคลอเคลียอยู่ข้างกัน‘รอเพียงฤดูหนาวที่มาถึงท่านพี่กับข้าก็คงจะได้ยืดเส้นยืดสายกันแล้วอดทนอีกนิดเถอะเจ้าค่ะ’ ผู้เป็นคู่ชีวิตของมันปลอบคนร้ายพวกนั้นก็ต่างสลับหน้ากันมาคอยวนเวียนมองดูสิ่งของมากมายที่ถูกขนเข
