วรจะหาเหตุผลอะไรดีมากล่าวถึงเรื่องภัยพิบัติที่เพิ่งรู้กะทันหัน กระทั่ง (พูดแบบนี้ก็แล้วกัน) เจ้าตัวคิด“อาจารย์เมื่อสักครู่หลังจากที่ท่านพูดถึงหิมะ ข้าก็เลยนึกขึ้นมาได้ ก่อนที่ข้าจะตื่นได้ฝันถึงเต่าเทพมาเตือนว่าจะเกิดภัยหนาว และในปีนี้เมืองของเราจะเกิดหิมะตก484
ข้าจึงคิดว่าเราควรเตรียมความพร้อมให้ดีรวมถึงยังจะต้องบอกกับผู้คนด้วยท่านเห็นว่าอย่างไรเจ้าคะ”
“ข้าคิดว่าเรื่องนี้เจ้าควรไปบอกอานไท่ จากนั้นให้เขาเรียกประชุมลูกบ้านและเจ้าก็ควรนำเรื่องนี้เตือนบิดาของตนด้วยเพื่อที่จะให้เขาได้วางแผนรับมือได้ถูกส่วนพวกเราก็ทำในสิ่งที่ควรทำอย่างเช่นการเตรียมยา รวมถึงรักษาร่างกายของตนให้แข็งแรงเพราะหากช่วงเวลาที่เจ้าพูดมาถึงน่าจะมีผู้ป่วยไม่น้อย”
หนิงอันได้ฟังคำพูดของอาจารย์ก็เห็นด้วยโชคดีในตอนนี้เพิ่งเป็นฤดูใบไม้ผลิดังนั้นควรจะเน้นไปเรื่องการเพาะปลูกให้มากไม่อยากนั้นย่อมเกิดการขาดแคลนอาหารเป็นแน่
“พี่สาม พี่สี่ท่านไปบอกปู่ไท่ รวมถึงชาวบ้านนะเจ้าคะว่ายามโหย่วเรามีประชุมให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่ชมรมสตรี ข้าขอรบกวนท่านทั้งสองด้วย”
“ได้”485
เด็กชายตัวน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เจ้าตัวก็ย่องไปกับลูกหมาป่าที่บัดนี้ตัวใหญ่มากกว่าตนไปแล้ว ทั้งคนทั้งหมาต่างพากันหายลับไปทิ้งเพียงฝุ่นให้พี่สาวเห็นต่างหน้า
“ถ้าอย่างนั้นข้าสองคนก็จะไปเตรียมตัวเช่นกันและจะช่วยกระจายข่าวนี้ผ่านลูกศิษย์ต่างหมู่บ้านช่วยเจ้าอีกแ
