บมอบจุมพิตอันลึกซึ้งยาวนานบนกลีบปากบางสีสวย
และยังไม่ทันที่เขาจะลุกลํ้าให้มากขึ้นเสียงเล็ก ๆ จากเด็กชายหญิงคู่หนึ่งก็ดังขึ้นพร้อมกันก่อนที่เจ้าตัวจะปรากฏกาย
หญิงงามส่งเสียงหัวเราะแผ่วเบาเมื่อคนผู้นั้นถอนริมฝีปากของตนออกอย่างสุดแสนจะอาลัย “ไว้คืนนี้ข้าจะทบต้นทบดอกกับเจ้าหึหึ” ผู้พูดหัวเราะขึ้นทีหลังเสียงดังกว่า
ภายในค่ายทหารแห่งหนึ่งทางใต้เหลียนเซียวมู่ตงที่บัดนี้ได้เติบโตเป็นหนุ่มน้อยวัยสิบห้ากำลังอ่านจดหมายที่คนตัวเล็กส่ง491
มา “ภัยพิบัติหน้าหนาวอย่างนั้นหรือ” หลังจากเก็บจดหมายลงในกล่องเรียบร้อย
เจ้าตัวก็รีบเรียกหาคนสนิททั้งสี่คนเพื่อให้ไปจัดการเริ่มซื้อเสบียงรวมถึงได้แจ้งข่าวไปทางแดนเหนือให้ลุงของตนรู้ ซึ่งทางใต้แม้ว่าจะมีผลกระทบแต่เขาคาดว่าคงจะไม่มากเหมือนทางนั้นและหลังจากสั่งการคนของตนเรียบร้อยเด็กหนุ่มก็มาตอบจดหมายด้วยถ้อยคำแสนสั้นตามเดิม ขอบใจข่าวเรื่องของการเกิดภัยพิบัติได้ถูกประกาศออกไปหลังจากนั้นหนึ่งเดือนเนื่องจากกว่าหยูเจียงจะได้รับจดหมายตอบรับจากเบื้องสูงในเรื่องขอการควบคุมราคาสินค้าและยังต้องจัดการอีกหลายเรื่องแม้ว่าจะรีบที่สุดแล้วก็ตามและเมื่อการติดประกาศนี้ออกมาหยูเจียงก็ให้ทางด้านกองปราบซึ่งในตอนนี้มีจือฉีเป็นหัวหน้า มู่เทาเป็นรองทำการคอยตรวจตราดูแลร้านค้าเหล่านั้นว่ามีการฝ่าฝืนหรือไม่492
การประกาศเตือนภัยออกมาล่วงหน้านี้บางคนก็เชื่อ บางคนก็ไม่เชื่อคนที่เชื่อก็ต่างเ
