ได้โชคดีเช่นนี้) น่าแปลกที่คนทั้งสามกลับมีความคิดเหมือนกันส่วนคนตัวเล็กก็ได้แต่ทำสีหน้ามึนงงเนื่องจากไม่เข้าใจความคิดของผู้ปกครองในครอบครัวเช้าวันต่อมาหลังจากหนิงอันกินข้าวเช้าเรียบร้อยจางอี้ก็พาตัวเองมาเป็นแขกที่บ้านหยูแต่เช้าจึงได้นั่งรอคนตัวเล็กอยู่ในห้องโถง465
“ท่านอาเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะท่านถึงได้มาที่นี่แต่เช้า” หนิงอันถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาและเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของชายหนุ่ม“อันอัน เมื่อเช้ามืดของวันมีมือปราบมาแจ้งข้าว่าทางเขาได้จับเจ้าของร้านรวมถึงหลงจู๊อีกทั้งยังมีผู้เกี่ยวข้องอื่นด้วย การตัดสินโทษจะเป็นกลางยามซื่อข้าก็เลยรีบมาบอกเจ้านี่แหละ”จางอี้พูดออกมารวดเดียวจบ“โอ้ช่างเป็นข่าวดีรับยามเช้าพวกเราไปดูการตัดสินโทษกันเถอะเจ้าค่ะไม่ทราบว่าท่านอารู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง” คำถามของเด็กหญิงทำให้จางอี้ส่ายศีรษะไปมาสาเหตุที่อันอันถามเช่นนี้เพราะนางมีความคิดว่าหากเจ้าของร้านคนนั้นเป็นเพียงเถ้าแก่ธรรมดาย่อมไม่น่าจะกระทำการอันโจ่งแจ้งอีกทั้งในขณะที่เกิดเรื่องกลับไม่มีมือปราบมาสักคนทั้ง ๆที่ฟังจากปากท่านอาจางอี้เล่ามามีคนมุงอยู่หน้าร้านไม่น้อย“เป็นหัวหน้ามือปราบเขาเป็นพี่เขยของเถ้าแก่ร้านคนนั้น”คำตอบนี้เป็นของเหลียนเซียวมู่ตงที่กำลังจะมาบอกเรื่องนี้แก่เด็กหญิงเช่นกัน466
“ข้านึกแล้วไม่มีผิดว่าต้องมีเบื้องหลัง คนผู้นั้นช่างเลวยิ่งอย่างนี้ข้าจะต้องไปดูการตัดสินโทษสักหน่อย” จบค
