มือพี่สาวที่สูงจากตนไม่มาก456
“รอพี่อยู่บ้านกับพี่ชายสองคนนี้นะ พี่ไปไม่นานก็กลับ”หนิงอันยกมือลูบหัวเล็ก ๆ ของน้องชายกล่าวเสียงอ่อน“จริงนะ” เจ้าตัวเล็กถามยํ้า “จริงสิ” ผู้เป็นพี่ยืนยัน
เมื่อออกจากบ้านมาหนิงอันก็เรียกหาจงเซ่อม้าแสนรู้ก็รีบวิ่งออกมาจากคอกทางด้านหลัง
ในขณะที่นางขี่ม้าตามจางอี้ก็สวนเข้ากับพวกของเหลียนเซียวมู่ตงทั้งสามคนแต่นางหาได้สนใจพวกเขา “นายน้อยนั่นคุณหนูกับชายเจ้าของร้านไม่ใช่หรือขอรับ” หลินเจ๋ทักขึ้น
“ข้าเห็นแล้ว ตามนางไป”
จางอี้พาหนิงอันไปยังสำนักกองปราบ โดยมีสายตาของผู้ที่ตามหลังมองตาม “รอนางอยู่ตรงนี้” เมื่อนายตัดสินใจเช่นนี้ผู้ติดตามย่อมไม่กล้าขัด
ภายในห้องคุมขังเมื่อหนิงอันได้คำตอบมาแล้วทั้งนางรวมถึงกุยเฮยและจางอี้ต่างไม่พอใจเจ้าของร้านของเล่นผู้มาเปิดเลียนแบบตนเป็นอย่างมาก457
“ที่ข้าไม่เอาความในเรื่องการที่เขาทำการค้าลอกเลียนเป็นเพราะเห็นแก่ความเป็นคนเหมือนกัน แทนที่เจ้าของร้านนั้นจะคิดได้กลับใช้วิธีสกปรกดังนั้นข้าหนิงอันจะไม่ทน”
“พวกเรานำหลักฐานนี้ไปร้องเรียนเขากันเถอะ” จางอี้พูดหลังจากได้บันทึกสิ่งที่ชายคนนั้นเขียนออกมารวมถึงยังมีลายนิ้วมือประทับไว้อย่างถูกต้อง458
