ไม่มีที่ใดดีไปกว่าบ้าน
ผ่านไปเพียงพริบตา หนิงอันผู้วุ่นวายอยู่กับการจัดการโรงเตี๊ยมและคิดรายการอาหารก็กำลังจะได้กลับบ้านเมื่อคํ่าคืนหนึ่งที่ดวงจันทร์สุกสกาวสว่างสดใสหญิงงามผู้เป็นถึงแม่แห่งแผ่นดินเกิดเจ็บท้องและให้กำเนิดแฝดมังกรหงส์
เสียงร้องของเด็กทารกทำให้ชายหนุ่มสูงศักดิ์ผู้เป็นพ่อแย้มพระโอษฐ์อย่างดีใจ“มู่ตงข้าได้เป็นพ่อแล้ว” นํ้าเสียงนั้นบ่งบอกถึงความตื่นเต้นที่นานครั้งจะให้ผู้อื่นเห็น และยิ่งเมื่อได้เห็นใบหน้าเล็กที่อยู่ในห่อผ้า
แววตาของผู้เป็นพ่อก็ฉายชัดออกมาอย่างอ่อนโยน โดยที่ผู้ติดตามไม่คาดคิดว่าผู้ที่มีความโหดร้ายต่อการช่วงชิงบัลลังก์ในกาลก่อนจะมีสีหน้าแบบนี้ได้“เราขออุ้มนางเอง” ชายหนุ่มยื่นมือออกไปทางบุตรสาวที่อยู่ในผ้าแพรปักลายหงส์ จากนั้นจึงหันพระพักตร์มาตรัสกับแฝด421
ผู้เป็นชาย “ไม่ใช่พ่อไม่รักเจ้า แต่เนื่องจากเจ้าเป็นชายอีกทั้งยังเป็นพี่ดังนั้นต้องอดทน” คำพูดนี้ทำให้หลายคนพากันลอบอมยิ้ม“พี่เขยข้าคิดว่าหลานคงไม่เข้าใจหรอก บุตรของท่านเป็นหลานของข้าดังนั้นคนนี้ข้าขออุ้มเอง” เหลียนเซียวมู่ตงพูดธรรมดาตามที่ผู้เป็นใหญ่เคยบอกไว้พร้อมกับยื่นมือไปอุ้มห่อผ้าสีแดงปักลายมังกรมาไว้ในอ้อมแขนด้วยความระมัดระวัง “เราเข้าไปดูพี่สาวเจ้ากันเถอะ” จบคำของผู้พูดเจ้าตัวก็เดินเข้าไปในห้องทันทีทางด้านผู้มีศักดิ์เป็นตายายก็อยากอุ้มหลานตัวน้อยเช่นเดียวกัน แต่เนื่องจากยังไม่ใช่เวลาเหมาะสมและยังมี
