เวลาอีกเป็นเดือนกว่าที่บุตรสาวกับหลานตัวน้อยจะถูกรับเข้าวังดังนั้นพวกเขาจึงมีโอกาสที่จะใกล้ชิดกับหลานทั้งสองของตนอยู่ และเมื่อยิ่งเห็นท่าทางของผู้เป็นบุตรเขยสูงศักดิ์ที่แสดงความรักและเป็นห่วงลูกหลานของตน ใจของคนทั้งคู่ก็รู้สึกสงบมากขึ้น422
ภายในห้องของผู้เป็นแม่หมาด ๆ หนิงอันผู้อยู่ในห้องหลังจากจัดการบาดแผลรวมถึงทำความสะอาดให้ผู้มีใบหน้าชื้นเหงื่อเรียบร้อยเจ้าตัวก็เดินมาตรวจอาการของผู้เพิ่งจะให้กำเนิดสองชีวิตอีกครั้งเมื่อเห็นว่าร่างกายของหญิงงามปกติหนิงอันก็ผ่อนลมหายใจออกอย่างหมดกังวลและยังไม่ทันที่นางกำลังจะหมุนตัวออกไปบอกคนด้านนอกสองตาก็มองเห็นเทียนชุนเยว่จินหลงเดินเข้ามาพร้อมกับในอ้อมกอดมีร่างเล็กอยู่ในนั้นโดยมีเหลียนเซียวมู่ตงเดินตามติดเข้ามาด้วย“ศิษย์น้องนางเป็นอย่างไรบ้าง” นํ้าเสียงของผู้ถามแผ่วเบาด้วยเกรงจะรบกวนภรรยาที่กำลังปิดเปลือกตาอยู่บนเตียง“ปลอดภัยดีเจ้าค่ะ ตอนนี้พี่สาวเพียงหลับไปยินดีกับศิษย์พี่ด้วยที่ได้บุตรชายหญิงพร้อมกันข้าขอมอบสิ่งนี้ให้กับหลานทั้งสองจะได้หรือไม่” คำพูดของหนิงอันทำให้ชายหนุ่มวางใจลงได้ก่อนจะเลิกคิ้วสูงมองสิ่งที่เด็กหญิงนำออกมา423
“สิ่งใดอย่างนั้นหรือ” เขามองยังกล่องไม้ที่ถูกแกะสลักไว้อย่างสวยงามทั้งสองกล่องตรงหน้า หนิงอันเปิดทั้งสองกล่องออกภายในกล่องขนาดเท่าฝ่ามือของคนตัวเล็กมีหยกสีเขียวนํ้าดีที่หาได้ยากถูกแกะเป็นรูปรอยฝ่าเท้าเล็กซึ่งน่าจะมีขนาดพอ
