เหมาทั้งลำ
เมื่อหลินเซียวมู่ตงเป่านกหวีดก็มีองครักษ์เงาสี่นายปรากฏตัวออกมาซึ่งคนพวกนี้หากไม่ถึงคราวคับขัน พวกเขาจะไม่แสดงตัว หนิงอันมองการเคลื่อนไหวของคนกลุ่มนี้ด้วยสายตาแห่งความชื่นชม
‘เฮยเฮยนี่คือองครักษ์เงาล่ะ ข้าอยากมีบ้างเจ้าดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาสิช่างรวดเร็วยิ่ง’
“อันอันเจ้ามองอะไร” หลังจากสั่งการองครักษ์เงาเรียบร้อยร่างไร้ลมหายใจของคนกลุ่มนั้นก็หายไป
“พี่ชายข้าอยากมีองครักษ์เงาบ้าง” คำพูดของเด็กหญิงทำให้คิ้วของเด็กชายกระตุก
“เพราะเหตุใด” เด็กชายย้อนถาม
“ข้าชอบที่พวกเขาซ่อนตัวได้โดยไม่มีใครรู้และอีกอย่างการเคลื่อนไหวของพวกเขานั้นช่างรวดเร็ว” คำพูดรวมถึงสีหน้า381
อันเต็มไปด้วยความชื่นชมทำให้เหลียนเซียวมู่ตงรู้สึกเปรี้ยวในใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“เอาไว้ข้าจะมอบให้เจ้าสักสองคนก็แล้วกัน” เด็กชายกำลังคิดว่าองครักษ์เงาของตนนั้นมีผู้หญิงบ้างหรือไม่จะได้ส่งไปให้คนตัวเล็ก
“ข้าจะรอนะเจ้าคะ” เด็กหญิงพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง
ทางด้านของผู้สูงศักดิ์เมื่อทราบข่าวนี้เขาก็ตบโต๊ะเขียนหนังสือดังสนั่นห้องทรงอักษร“แผนนี้นับว่าไม่เลวในที่สุดก็ลากหนอนตัวใหญ่ออกมาได้สักทีเป็นถึงอัครเสนาบดีแล้วยังไม่พอใจดังนั้นก็อย่าหาว่าข้าโหดเหี้ยม” นํ้าเสียงชวนขนหัวลุกจากผู้เป็นนาย ทำให้องครักษ์ข้างกายรู้สึกหนาวสันหลังแทนชายร่างอ้วนผู้ละโมบคนนั้นยิ่ง“ต้าอิ้งเจ้าไปจัดการนำทหารไปตรวจค้นจวนของมันซะส่วนเจ้าขันทีเหลียว