ให้คนไปลากตัวพระสนมผู้นั้นไปยังตำหนักเย็น” จบคำของฮ่องเต้หนุ่มคนทั้งสองก็แยกย้ายกันไปตามรับสั่ง382
ซึ่งในขณะนี้ภายในจวนตระกูลว่านกำลังขวัญเสียเป็นอย่างยิ่งเมื่อพ่อบ้านรวมถึงคนรับใช้มาเห็นร่างไร้วิญญาณถูกแขวนไว้บนขื่อหน้าเรือนของผู้เป็นนายเสียงกรีดร้องของหญิงต่างวัยภายในจวนรวมถึงใบหน้าซีดขาวของชายวัยกลางคนร่างท้วมยังไม่ทันจางหายก็มีทหารกลุ่มใหญ่พังประตูบุกเข้ามาอย่างอุกอาจ“จับตัวไปให้หมด” ต้าอิ้งกล่าวขึ้นอย่างดุดัน“เจ้าทำอะไรมาจับข้าทำไม ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ข้าเป็นถึงบิดาของพระสนมจะมาทำอย่างนี้ไม่ได้” ชายผู้เป็นเจ้าของจวนโวยวายเผียะ! เสียงจากฝักกระบี่ของต้าอิ้งตบเข้าไปเต็มแรงยังแก้มของผู้โวยวาย “ก็เพราะเจ้าเป็นถึงพ่อพระสนมยังไงล่ะ ถึงได้ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้” ถ้อยคำของผู้พูดทำให้ชายผู้กำลังจะอ้าปากต่อว่าเขาเงียบเสียงลงดวงตาเบิกกว้างมองชายหนุ่มรุ่นลูกอย่างตกใจ (มันผิดพลาดที่ตรงไหนเหตุใดพวกเขาถึงจับข้าได้ ไม่สิต้องใจเย็นไม่383
แน่ว่าอาจจะไม่มีหลักฐาน) แผ่นหลังของอัครเสนาบดีเต็มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ทางด้านของตำหนักพระสนมว่านซูฮวาในตอนนี้ข้าวของต่างแตกกระจายคนในตำหนักต่างถูกลากเข้าคุกหลวงรอการตัดสินโทษส่วนผู้เป็นนายก็ถูกลากไปยังท้ายของพระราชวังอันใหญ่โต
“ปล่อยข้านะพวกเจ้าอย่าเอามือสกปรกมาแตะข้า ฝ่าบาทท่านอยู่ที่ไหนมาช่วยเมียกับลูกด้วย” หญิงงามผู้กำลังตั้งครรภ์ร้องไห้ตะโกนอย่างอ้อนวอน
“พระอง