ค์แน่ใจว่าเด็กในท้องเป็นลูกขององค์ฮ่องเต้” จบคำของขันทีผู้นี้หญิงงามสกุลว่านก็มีใบหน้าซีดเผือด
“เจ้าพูดอะไรนับตั้งแต่ข้าแต่งเข้าวังมาก็นอนกับฝ่าบาทเพียงผู้เดียวหากในท้องไม่ใช่บุตรของเขาจะเป็นของใคร” ผู้ถามเสียงสั่นกำมือเข้าหากันแน่นแววตาเต้นระริก
“ข้าจะบอกความลับเล็ก ๆ ให้ท่านรู้ก็แล้วกัน เผื่อว่าก่อนไปเยือนสะพานไน่เหอความโง่งมนี้จะได้ถูกล้างไป” ขันทีผู้นั้นพูด384
ขึ้นอย่างเย้ยหยันพร้อมกระซิบถ้อยคำที่ทำให้หญิงงามตัวอ่อนยวบลงกับพื้น
ทางด้านของอันอันในตอนนี้กำลังกวาดตามองเรือสินค้ามากมายที่จอดเรียงรายกันอยู่อย่างหนาตา
จนกระทั่งสองเท้าของเจ้าตัวมาหยุดยืนอยู่หน้าเรือสำเภาใหญ่ลำหนึ่งที่ไร้ผู้คนสนใจ เสียงสนทนาที่ดังออกมาจากด้านในทำให้หนิงอันก้าวเท้าเข้าไปทันที
เด็กหญิงกล่าวทักทายเป็นภาษาของพวกเขาทำให้คนที่อยู่ด้านในเดินออกมาอย่างตกใจ
“สวัสดีคุณหนูน้อยเมื่อสักครู่เจ้าเป็นคนพูดภาษาของพวกเราใช่หรือไม่” ชายมีหนวดเครา ผิวสีนํ้าตาลแต่งกายด้วยเสื้อแขนพองมีหมวกสวมอยู่บนศีรษะถามกับหนิงอันด้วยภาษาแม่ของของตน
“sim(ใช่)” คนตัวเล็กตอบอย่างฉะฉาน385
จากนั้นชายวัยกลางคนผู้นั้นก็พูดออกมาอีกหลายประโยคทั้งสองสนทนากันอยู่สักพัก หลังจากนั้นอันอันก็เหมาสินค้าของชายคนนี้ทั้งลำ
“พี่ชายท่านช่วยเรียกรถม้าเพื่อนำของที่ข้าซื้อกลับไปยังจวนของท่านและบ้านของข้าที่หมู่บ้านไหลชุนด้วยนะเจ้าคะ”
“อันอันเจ้าซื้อสิ่งใดบ้างอย