จ
ส่วนม้าตัวเล็กก็ยินดีที่จะอยู่กับเจ้านายคนใหม่เช่นเดียวกันเนื่องจากชอบกลิ่นหอมรวมถึงนํ้าที่เด็กหญิงเอาให้กิน
“เจ้าจะลองขี่มันหรือไม่” เหลียนเซียวมู่ตงถามกับเด็กหญิงเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวคุ้นเคยกับม้าแล้ว
“ก็ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ” อันอันตอบรับ จากนั้นนางก็วาดเท้าขึ้นหลังของม้าที่มีขนาดใหญ่กว่าตนโดยไม่ต้องมีคนช่วย376
ม้าสีนํ้าตาลแดงตัวหนึ่งเล็กตัวหนึ่งใหญ่เดินเหยาะย่างเคียงกันไปอย่างเนิบช้าออกจากเมืองมาทางทิศตะวันตกสองข้างทางเริ่มจะเป็นป่า
‘เด็กน้อยระวัง’ จบคำของเต่าตัวน้อยก็ลูกธนูเฉียดมวยผมของเด็กหญิงไปแบบฉิวเฉียด ม้าของเด็กหญิงยกขาหน้าขึ้นทั้งสองข้างด้วยความตกใจ
อันอันจึงได้พลิ้วกายลงจากหลังม้ามายืนอยู่ข้างเหลียนเซียวมู่ตงที่กำลังแผ่ไอสังหารให้กับชายชุดดำกลุ่มใหญ่เบื้องหน้า
เด็กชายรวมถึงผู้ติดตามชักกระบี่ออกจากฝักเช่นเดียวกับหนิงอันที่หยิบพัดของตนออกมา
“ฆ่า” คนชุดดำพวกนั้นกรูเข้ามาทางเด็กหญิงซึ่งเป็นเป้าหมายแรกของมัน
“พี่ชายท่านระวังตัวด้วยไม่ต้องห่วงข้า” จบคำของเด็กหญิงนางก็ใช้ใบพัดที่คมราวกระบี่กรีดไปยังคอของคนที่หมายสังหารตนอย่างเหี้ยมโหด377
การกระทำของคนตัวเล็กทำให้มือสังหารมองหน้ากันอย่างกริ่งเกรง (ไหนผู้ว่าจ้างบอกว่านางเป็นเด็กธรรมดาไร้พิษสงไม่ใช่หรือ)
“หากเจ้าไม่เข้ามาถ้าอย่างนั้นข้าจะบุกเข้าไปเองแล้วนะ”เท้าเล็ก ๆ ของหนิงอันถีบเข้าไปกลางลำตัวของชายคนหนึ่งจนปลิวไปไกลหลายจั้ง
ทางด
