น้องน้อยจะโดนแย่งอีกแล้ว
ไม่ต้องรอให้หญิงวัยกลางคนตอบชายวัยกลางคนผู้เป็นเจ้าของเชื่อก็เดินข้ามธรณีประตูเข้ามายังลานดินพอดี
“นั่นปู่ของเจ้ามาพอดี ย่าจะไปเอามันเผามาให้ก่อนนะ”ลี่หม่านพูดขึ้นก่อนที่นางจะเดินหายเข้าไปทางเรือนด้านหลัง
“ท่านปู่” นํ้าเสียงหวานลากยาวของคนตัวเล็กทำให้อานไท่รู้สึกเสียวสันหลังพิกล “หลานรักเจ้าอยากให้ปู่ทำอะไรให้อย่างนั้นหรือ” คำพูดของอานไท่ทำให้อันอันยิ้มหวานออกมาอย่างดีใจ
“ท่านปู่ข้าได้กรรมสิทธิ์ที่ดินบนภูเขามาแล้วเจ้าค่ะ ข้าอยากได้ชาวบ้านไปช่วยหักร้างถางพงงานนี้ข้ายินดีจ่ายวันละห้าสิบอีแปะแต่ว่าเรื่องอาหารนั้นไม่มีให้นะเจ้าคะเนื่องจากชมรมสตรีกำลังยุ่งอยู่กับงานต้มไขผึ้ง”
“เจ้าได้กรรมสิทธิ์ที่ดินภูเขาฝั่งนั้นมาอย่างนั้นหรือ” อานไท่ถามขึ้นอย่างแปลกใจเพราะไม่คิดว่าการที่เด็กคนนี้เข้าไปในเมืองวันเดียวจะกลับออกมาพร้อมกับได้เป็นเจ้าของที่ดินบนภูเขา82
“ได้มาทั้งลูกเลยเจ้าค่ะ แต่ข้าต้องการใช้ประโยชน์จากฝั่งตะวันออกเพียงเท่านั้นนอกนั้นก็ให้ชาวบ้านเข้าไปหาของป่ากันเหมือนเดิมเถอะข้าไม่หวง” คำตอบอันผิดคาดนี้ยิ่งทำให้อานไท่ตกตะลึงพรึงเพริดมากขึ้นกว่าเดิม“เรื่องคนนะได้สิแต่ช่วงนี้เป็นช่วงเก็บเกี่ยวมันเทศปู่จะลองถามให้ดูก่อนว่ามีใครอยากไปทำบ้าง” จบคำของเขาหนิงอันก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ “ท่านพี่ข้าว่าท่านลองไปถามเลยเถอะ เผื่อว่ามีคนสนใจ” ลี่หม่านพูดขึ้นหลังจากที่นางเดินออกมา
