พวกท่านอย่าเอาข้าเข้าไปเกี่ยวได้หรือไม่
เมื่อมาถึงห้องสมุดของเจ้าตัวน้อย พวกเขาก็เห็นรูปแบบการจัดวางตำราอันแปลกตารวมถึงที่สำหรับนั่งอ่านตำราด้วยที่มีทั้งให้นั่งกับโต๊ะมีทั้งเดี่ยวและสี่ที่นั่ง อีกทั้งยังมีเบาะรองนั่งที่ดูหนานุ่มวางอยู่กับพื้น
และที่ดูแปลกตามากก็คือโต๊ะยาวอยู่ตรงทางเข้าประตูและหลังโต๊ะตัวนั้นก็มีชายผู้หนึ่งนั่งอยู่ ซึ่งชายคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นพ่อบ้านรุ่ยเชาที่อันอันได้เสนองานให้เจ้าตัวมาทำหน้าที่บรรณารักษ์ดูแลห้องสมุดแห่งนี้
“ความพิเศษของสถานที่แห่งนี้ก็คือผู้คนภายนอกสามารถเข้ามาหาความรู้ได้เจ้าค่ะ ซึ่งผู้แนะนำว่าตำราแต่ละประเภทใดอยู่ตรงไหนก็คือท่านลุงเชาหรือจะเรียกว่าบรรณารักษ์ก็ได้” คำพูดของหนิงอันได้สะกิดความสงสัยให้ผู้คนเป็นอย่างมาก15
“บรรณารักษ์คืออันใด แล้วหากเจ้าบอกว่าผู้คนทั่วไปสามารถมาหาตำราที่นี่อ่านได้ถ้าอย่างนั้นผู้ที่ศึกษาอยู่ที่นี่จะไม่เสียเปรียบหรอกหรือ” คำถามนี้เป็นของเศรษฐีในเมือง
“จะเสียเปรียบในด้านใดหรือเจ้าคะ ท่านลุงลองตรองดูเอาเถอะคนที่เข้ามาเรียนนั้นต่างก็ได้รับความรู้จากอาจารย์ผู้สอนถูกหรือไม่ และความรู้นั้นพวกเขาจะนำไปทำอะไรหากไม่ใช่เพื่อความก้าวหน้าของตนกระนั้นมันจะมีประโยชน์อะไรถ้าแม้แค่เพียงการแบ่งตำราในห้องนี้ให้คนอื่นยังคิดว่าถูกเอาเปรียบ ท่านไม่คิดว่าความคิดนี้จะเป็นการเห็นแก่ตัวหรอกหรือ อีกอย่างในบางครั้งการแลกเปลี่ยนความรู้กับผู้อื
