กในอดีตเขาทั้งคู่มักจะมีปากเสียงกันเรื่องรับศิษย์อยู่บ่อยครั้ง
“อีกหน่อยนางก็เป็นศิษย์ข้าเหมือนกัน” คำพูดนี้ทำให้ตะเกียบในมือของอันอันร่วงทันที ‘ท่านทั้งสองได้โปรดอย่าเอาข้าเข้าไปเกี่ยวได้หรือไม่ทุกวันนี้ข้าก็ไม่มีเวลาไปทำอันใดแล้ว’ เจ้าตัวครวญในใจ26
“เด็กน้อยเจ้าไม่อยากเป็นศิษย์ของข้าหรือ” ซุยเจิ้นเผิงปรายตามองคนตัวเล็กสีหน้าดูหมองเศร้า
ทำให้อันอันรู้สึกผิดขึ้นมา “ไม่ใช่เจ้าค่ะ” ด้วยคำพูดนี้นางจึงได้มีอาจารย์เพิ่มขึ้นอีกคน“เจ้าแก่ยังมารยาเหมือนเคยนะ” ฉู่เกอกระซิบข้างหูเขาเสียงเบา “เจ้าไม่ดีใจหรือที่ศิษย์ของเราจะหาคนมาแทนที่ได้ยากไม่แน่ว่าในอนาคตขุนนางหญิงคนแรกอาจเป็นนาง”27
