าจารย์หญิงก็เข้าไปด้วยกันเถอะ เพราะท่านอาจารย์ยังต้องช่วยจัดการชำแหละหมูป่าที่ได้มาเจ้าค่ะ” หนิงอันเอ่ยปากชวนหมิงจูด้วย
“ถ้าอย่างนั้นข้าควรจะช่วยพวกเขาด้วย ส่วนเจ้ารีบพาแม่เข้าไปด้านในเถอะ” หมิงจูพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปหานางป๋ายที่กำลังจัดการเรื่องข้าวปลาอาหารอยู่ในเรือนครัว
ในระหว่างที่ยงเผยกำลังช่วยชาวบ้านอยู่นั้นก็มีเสียงร้องของนกตัวหนึ่งดังอยู่บนน่านฟ้ามันส่งเสียงเล็กยาวเป็นจังหวะที่มีเพียงยงเผยเท่านั้นเข้าใจ663
ดังนั้นชายหนุ่มจึงได้ละจากงานที่กำลังทำ เพื่อเดินออกมาด้านนอก เขาผิวปากเรียกนกตัวใหญ่ลงมาและเมื่อรับสารที่อยู่ตรงข้อเท้าของมันแล้วชายหนุ่มจึงได้ให้เมล็ดพืชเป็นรางวัล
คล้อยหลังที่นกบินขึ้นฟ้าหายลับไป ยงเผยจึงได้เปิดสารนั้นออกอ่านทันทีครั้นแล้วสีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยน
สองเท้าของชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปในลานดินบ้านหยู“อาจารย์อา” นํ้าเสียงเขาค่อนข้างเครียดทำให้ฉู่เกอวางจอกเหล้าที่อยู่ในมือลงพร้อมกับลุกขึ้นยืน
“เกิดอะไรขึ้น” ชายชราเปิดปากถามทันทีเมื่อคนทั้งสองเดินออกมายังหน้าประตูของบ้านหยู
“ท่านผู้นั้นกำลังจะมา ท่านช่วยสอนหนิงอันให้นางสามารถรักษาคนได้หรือไม่ข้าคิดว่าไม่เกินเดือนเขาจะต้องมาถึงเมืองแห่งนี้อย่างแน่นอน” ยงเผยพูดขึ้นอย่างกังวล
“เจ้าคิดว่านางจะรักษาอาการของเด็กคนนั้นได้หรือขนาดข้าเองยังจนปัญญา แต่ก็เอาเถอะหากเกิดสิ่งใดขึ้นข้าจะรับแทนนางเอง” คำพูดของฉู่เกอทำให้คนทั้งสอ
