าของเขาก็ต้องเบิกกว้างเมื่อมองเห็นเสือโคร่งตัวใหญ่
“สะ…เสือ” กว่าเขาจะหาเสียงของตนเจอก็เห็นมันเดินมาใกล้ตนเองแล้ว “ท่านปู่ไท่เจ้านี่เป็นสหายใหม่ของข้าเองชื่อเจ้า661
ลาย ส่วนหมีตัวนั้นเป็นสามีของฉงต้า ชื่อฉงฉง” จบคำของเด็กหญิงตัวน้อย
ก็เกิดความเงียบขึ้นกับกลุ่มคนผู้ที่มากับอานไท่ขึ้นอย่างฉับพลัน “แม่หนูสหายของเจ้าแต่ละตัวนี่ช่างทำให้พวกข้าหัวใจจะวาย ว่าแต่มันจะไม่ทำอันตรายพวกเราเหมือนฉงต้าใช่ไหม” ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งถามขึ้นอย่างกังขา
“ไม่อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ อีกทั้งข้าจะให้มันเป็นผู้อารักขารอบ ๆ หมู่บ้านของเราด้วยหากมีผู้คนที่นาสงสัยเข้ามาจะต้องเจอกับเจ้าลายก่อน” หนิงอันพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
ซึ่งในอนาคตเจ้าลายจึงได้เป็นขวัญใจชาวบ้าน แต่จะสาเหตุเพราะอะไรนั้นเอาไว้ในอนาคต
ทางด้านหญิงสาวทั้งสองบ้านที่ตอนนี้ได้อยู่ใกล้เคียงกันต่างก็มาอยู่ด้วยกันเพื่อเฝ้ารอการกลับมาของลูกและสามี
“พี่สาวพวกเขากลับมากันแล้วใช่หรือไม่” หมิงจูถามหยวนฟานที่ยืนรออยู่หน้าบ้านหยูกับตน662
“ข้าคิดว่าใช่นะ รออีกหน่อยก็คงจะได้รู้” จบคำของหยวนฟานนางก็เริ่มมองเห็นร่างเล็กของบุตรีที่นั่งอยู่บนหลังของฉงซานจากโคมไฟที่ถืออยู่ในมือ
“ท่านแม่ข้ากลับมาแล้ว ท่านรีบเข้าไปข้างในเถอะเจ้าค่ะอากาศเย็นไม่ดีต่อร่างกายของท่านกับน้องชาย” หนิงอันรีบลงจากหลังของฉงซานเดินมาจับมืออันเย็นเฉียบของมารดาด้วยความรู้สึกผิดพูดขึ้นอย่างเป็นห่วง
“ท่านอ
