นยอมนั่งนิ่งแต่โดยดี
และเมื่อทำผมเสร็จเจ้าตัวน้อยก็ถูกมารดาจับจูงให้เดินมาหาผู้เป็นย่าพร้อมกันโดยมีมู่ตานกับไป๋หลานเดินตามหลังอยู่ไม่ห่าง
“น้องเล็ก” สองเด็กชายส่งเสียงเรียกน้องน้อยของตนด้วยรอยยิ้มร่าก่อนที่พวกเขาจะประสานมือค้อมกายคารวะหยวนฟาน613
“ขอให้ท่านป้า ท่านอาสะใภ้มีสุขภาพแข็งแรงขอรับ” เด็กทั้งสองต่างพูดขึ้นพร้อมกันส่วนหนิงอันก็เดินเข้าไปคุกเข่าตรงหน้าผู้เป็นย่าของตนบ้าง“ขอให้ท่านย่าสุขภาพแข็งแรง อายุยืนยาวเจ้าค่ะ”เด็กหญิงค้อมตัวลงก้มคารวะตามธรรมเนียม
ฮูหยินชรายกยิ้มกล่าวออกมาอย่างพึงใจ “ดีดี เดินมานี่เร็วย่าจะให้ซองแดง” ฮูหยินผู้เฒ่าหยูกวักมือเรียกหลานสาวตัวเล็ก
ซึ่งทั้งอานเจิงและยงฮ่าวรวมถึงมู่ตานกับไป๋หลานนั้นได้ไปก่อนหน้าแล้วหนิงอันยกยิ้มรับซองแดงนั้นมาอย่างดีใจพลางคิดย้อนกลับไปถึงอดีตของตน (นานแค่ไหนแล้วนะที่ข้าไม่ได้ซองแดงตอนปีใหม่)
ในขณะที่หนิงอันมีความสุขเต่าตัวเล็กก็สัมผัสได้เช่นเดียวกันดังนั้นเจ้าตัวจึงได้กล่าวออกมาบ้าง ‘เด็กน้อยเจ้าชอบซองสีแดงอย่างนั้นหรือข้าให้บ้างเอาไหม’614
หนิงอันยืนนิ่งก่อนที่จะอธิบายให้เต่าน้อยเข้าใจเพราะเกรงว่าสหายจะนำแต่ซองแดงมาให้ทางความคิด ‘เฮยเฮยข้าไม่ได้ชอบซองแดงแต่ข้าชอบสิ่งที่อยู่ในซองต่างหาก’
เต่าตัวน้อยสีหน้ามีความฉงนจึงได้เอ่ยปากถามเพื่อคลายความสงสัย ‘สิ่งที่อยู่ข้างในคืออะไร’
‘เงินยังไงล่ะ’ หลังได้ยินคำตอบจากเด็กหญิง เต่าตัวน้อยก็ไ
