สียด้วย” คำพูดของฉู่เกอนั้นไม่เกินจริงเนื่องจากทุกคนต่างก็คิดเหมือนเขานั่นแหละเพียงแต่ไม่มีใครกล้าพูด
เรื่องราวที่บุตรสาวเอ่ยมานั้นหยูเจียงไม่คิดบอกภรรยาและผู้เป็นแม่เนื่องจากเกรงว่าพวกนางจะวิตกกังวลดังนั้นสองพ่อลูกจึงต้องเก็บไว้เป็นความลับเช่นเดียวกับสองพ่อลูกยง
ในที่สุดก็ถึงวันปีใหม่ วันนี้ยงเผยให้ศิษย์ทั้งหกหยุดเรียนเช่นเดียวกับอาจารย์ชราที่ให้หนิงอันหยุดได้เป็นพิเศษ
เสียงประทัดดังขึ้นจากที่ไกล ๆ ทำให้หนิงอันฝืนลืมตาตื่นก่อนที่นางจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันอะไรดังนั้นเจ้าตัวจึงรีบเดินไปหานํ้าอุ่นมาล้างหน้าใช้กิ่งไม้ถูเกลือมาแปรงฟัน “หากมีแปรงสีฟันก็คงดี” คนตัวเล็กเปรย
‘แปรงสีฟันคือสิ่งใด’ เสียงคล้ายเด็กของกุยเฮยเอ่ยถาม‘ก็เป็นสิ่งที่เอาไว้ใช้ทำความสะอาดฟันมีขนและด้ามจับเพื่อให้ถนัดมือ’ หนิงอันสื่อสารทางความคิดกับสหายตัวเล็ก612
ยังไม่ทันที่กุยเฮยจะพูดต่อเขาก็ได้ยินเสียงหวานของมารดาเอ่ยเรียกหนิงอันที่กำลังบ้วนปาก
“อันอัน” หญิงสาวส่งเสียงเรียกหาบุตรตัวน้อยเนื่องจากมู่ตานไปรายงานนางว่าเจ้านายตัวเล็กตื่นแล้ว
“ข้าอยู่นี่เจ้าค่ะ” เด็กหญิงขานรับพร้อมกับกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากห้องนํ้าหลังบ้านด้วยชุดสีแดงใหม่เอี่ยมที่ผู้เป็นแม่เย็บให้เมื่อไม่กี่วันก่อน
“มาให้แม่มัดผมให้เจ้าก่อนจากนั้นจะได้ไปคารวะท่านย่า” หยวนฟานบอกกับลูกน้อยหลังจากที่เจ้าตัวเล็กเดินมาหาพร้อมกับหัวยุ่ง ๆ ของเจ้าตัว หนิงอั
