บทที่ 190 – ก้าวก่าย (2)
“อะไรหรอครับ?”
“มันก็แค่… ทำไมคนแบบเธอถึง…”
ซอลวูซอกดูจะสับสนมากจนพูดออกมาไม่เป็นประโยคเลย เขาได้เริ่มพึมพำว่าทั้งหมดนี่เป็นเพียงความฝัน และไม่ได้เกิดขึ้นจริง
‘ทำไมพี่ถึงตกใจแบบนี้ล่ะ?’
“ไม่น่าเชื่อ มันไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ! สมาชิกคณะกรรมการผู้บริหารกลับสนใจในตัวพนักงานธรรมดา… ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นสมาชิกครอบครัวของเจ้าของธุรกิจจอีกด้วย เกิดเรื่องอะไขึ้นถึงได้ทำให้เธอคนนี้สนิทกับนายกันล่ะ? ฉันเกือบจะเผลอคิดไปว่าเธอเป็นแฟนของนาย”
ซอลจีฮูได้ชะงักไป
‘สมาชิกคณะกรรมการผู้บริหาร?’
เขาได้ยินมาว่าหัวหน้าทีมจะมาหาพวกเขา เมื่อคิดได้ว่าเกิดเรื่องผิดปกติมากๆขึ้นมา ซอลจีฮูก็ฝืนกลืนคำถามที่เกือบจะโพล่งออกมาแล้ว
‘สมาชิกคณะกรรมการผู้บริหาร แล้วก็สมาชิกตระกูลเจ้าของธุรกิจ?’
“ผมก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน แล้วพี่ก็รู้จักเธอเหมือนกันหรอครับ?”
“ก็แน่สิ สถาบันวิจัยของเราก็ยังเกี่ยวข้องกับเรื่องเภสัชภัณฑ์ หากว่านายไม่รู้จักยุนซอฮุยก็บ้าแล้ว”
“!”
ซอลจีฮูแทบจะกลั้นคำพูดที่เกือบจะหลุดออกมาไม่ไหว ในทันทีที่เขาได้ยินพูดชายพูดชื่อ ‘ยุนซอฮุย’ ขึ้นมาเขาก็เกือบจะร้องออกมาแล้ว
“ฉันไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริงๆ”
นี่ก็เป็นสิ่งที่ซอลจีฮูอยากจะพูดเหมือนกัน
ซอลวูซอกได้โบกมือออกมา และในที่สุดพวกเขาก็ลุกขึ้นยืนจากที่นั่ง หลังจากส่ายหัวไปมา สายตาของซอลวูซอกก็ได้ตกลงมาบนกาแฟที่ซอลจีฮูสั่งมา ซอลวูซ
