บทที่ 191 – แคลงใจ
“ว้าว!”
ซอลจีฮูได้ดูโทรศัพท์ในทันทีที่เขาตื่นขึ้นมา และเขาถึงกับต้องอุทานขึ้นทันที มีข้อความยาวเหยียดที่ยังไม่ได้อ่านถูกส่งมา และสายไม่ได้รับอีกมากมาย ซึ่งทั้งหมดนี้ได้ถูกส่งมาจากคนๆเดียว
[เวรเอ้ย ฉันจะรอจนกว่าจะได้เจอกันอีกก็ได้]
เมื่อจินตนาการถึงภาพฟีโซราที่พิมพ์ข้อความแบบนี้แล้ว ซอลจีฮูก็ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็เดินฮัมเพลงตรงไปที่ห้องน้ำ
วันนี้เป็นวันที่เขาจะต้องกลับพาราไดซ์แล้ว มันเป็นวันที่เขารอคอยมานาน มันจึงเป็นธรรมดาที่เขาจะรู้สึกอารมณ์ดี
หลังจากล้างตัวแล้ว ซอลจีฮูก็ได้เตรียมตัวกลับไปอย่างสดชื่น ในเมื่อเขาได้เตรียมการทุกๆอย่างเกือบหมดแล้วในตอนเมื่อคืนวาน เพราะงั้นสิ่งที่เขาทำก็คือตรวจสอบครั้งสุดท้ายเท่านั้นเอง
อย่างแรกเขาต้องจัดการเรื่องราวครอบครัวให้ดีก่อน เพราะงั้นเขาจึงได้ส่งข้อความไปหาซอลวูซอก
[ผมมีเดินทางไปทำธุรกิจนะครับล]
[อีกแล้วหรอ? ไม่ใช่ว่านายเพิ่งจะทำโปรเจ็คใหญ่สำเร็จมาหรอกหรอ?]
[ผู้จัดการคิมเป็นคนประเภทที่ชอบทำงานต่อให้จะไม่มีงานก็ตาม]
[อ่อ ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่านายหมายความว่ายังไง]
[ผมไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะต้องไปทำงานต่างประเทศ เพราะงั้นผมอาจจะไม่ได้กลับมาสักพัก แต่ว่าพอกลับมาแล้ว ผมก็น่าจะจ่ายหนี้ส่วนใหญ่ไปได้แล้วล่ะล
[โอเค ฉันเข้าใจว่านายอยากจะใช้หนี้ให้เร็วที่สุดนะ แต่ว่าอย่าทำร้ายสุขภาพตัวเองล่ะ กินวิตามินบ้างก็
