่จะไปกับข้าหรือว่าจะอยู่ตรงนี้ขอรับว่าแต่ข้ายังไม่รู้เลยว่าท่านมาที่หมู่บ้านนี้ทำไม”ไห่อิ่งมองสบตาของชายหนุ่มที่มองเขาคล้ายจะให้ทะลุถึงเนื้อในอย่างประหวั่น “เรียนท่านตามตรงข้าต้องการปลาชนิดหนึ่งชื่อปลากุ้ยฮั้วหวี เมื่อได้ยินว่ามีการลอกคลองข้าจึงได้มาดูขอรับ”
คำพูดของเขาไม่ดังไม่เบาจนเกินไปกระนั้นเด็กหญิงก็หูผึ่งเมื่อได้ยิน (ปลาที่เขาพูดถึงไม่ใช่เจ้าตัวใหญ่ที่อยู่ในมือข้าหรอกหรือ โฮ๊ะ ๆ ข้าจะได้เงินอีกแล้ว)507
เร็วเท่าความคิดเด็กหญิงจึงได้เอ่ยเรียกชายวัยกลางคนทันที “ท่านลุงอิ่งเจ้าคะ” เสียงของเด็กหญิงทำให้ไห่อิ่งหันมาตามเสียงเรียกเช่นเดียวกับหยูเจียง
“มีอะไรหรือเด็กน้อย” ชายร่างท้วมถามขึ้นอย่างสงสัย
“ข้าขอเสียมารยาทแล้ว เมื่อสักครู่ข้าได้ยินว่าท่านต้องการปลากุ้ยฮั้วหวีใช่หรือไม่ ท่านลุงมาดูเถอะว่าเป็นเจ้าตัวนี้หรือเปล่า” อันอันพูดพร้อมกับพยายามยกปลาตัวใหญ่เท่าแขนเล็ก ๆ ของตนขึ้นมากระนั้นเจ้าปลาในมือหาได้ให้ความร่วมมือมันจึงดิ้นพล่านไปมาเพื่อหวังเอาตัวรอดจึงทำให้อันอันผู้กำลังนั่งยองไม่มั่นคงถึงกับก้นจํ้าเบาลงกับพื้น(ข้าจะขายเจ้า กล้าทำให้ข้าขายหน้าฮือ ๆ) เด็กหญิงคิดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแตกต่างกับผู้อื่นที่มองนางประดุจเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่ไม่ว่าจะหยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองขนาดมาดักปลากลางทุ่งก็ยังหาเงินได้508
