ู้” หยูเจียงยังคงพูดกับเขานํ้าเสียงเป็นธรรมชาติหาได้โกรธอย่างที่คนตรงหน้าคิด
ทางด้านเด็กทั้งสี่กับผู้ใหญ่อีกสองตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับการแยกกุ้งแยกปลาหาได้สนใจพ่อกับแขกแปลกหน้า505
“โอ้วันนี้ได้กุ้งเยอะทีเดียวเจ้าจะย่างทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรือ” หรานต้าถามหลานตัวน้อยอย่างสงสัย
“เจ้าค่ะ เราย่างที่นี่กันเลยดีหรือไม่รวมถึงทำนํ้าแกงปลาด้วย ข้าอยากเลี้ยงพวกเขา” ถ้อยคำของเด็กตัวน้อยไม่ทำให้หยูเจียง หรานต้า อานชิงและพี่ ๆ แปลกใจเท่าใดนัก
ยกเว้นก็แต่ไห่อิ่งที่มองคนตัวเล็กอย่างแปลกใจ ดังนั้นเขาจึงได้ชำเลืองมองหยูเจียงก็ไม่เห็นว่าเขาจะคัดค้าน ชายวัยกลางคนจึงได้นิ่งเงียบเพื่อสังเกตต่อไป
หรานต้ากับอานชิงมีหรือจะปฏิเสธเด็กหญิง ดังนั้นเขาทั้งสองจึงได้แบ่งหน้าที่กันเด็กอีกสามก็เดินไปยืมหม้อกระทะของบ้านใกล้เรือนเคียง
วันนี้ชมรมสตรี อันอันให้หยุดพัก วันพรุ่งค่อยเริ่มต้มไขผึ้งเมื่อหญิงต่างวัยได้ยินว่าเด็กน้อยจะทำอะไรพวกนางก็มาช่วยด้วยความเต็มใจ
จากกลุ่มคนเล็ก ๆ ก็กลายเป็นคนมากขึ้น หยูเจียงจึงคิดจะไปดูงานของตนต่อ506
“เสี่ยวอัน พ่อไปทำงานก่อน ลูกอย่าไปที่ไหนไกลจากตรงนี้นะ” ชายหนุ่มยกมือลูบหัวบุตรสาวไม่ลืมกล่าวยํ้า“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อไปทำงานเถอะ เมื่ออาหารเสร็จข้าจะให้ท่านลุงไปบอก” อันอันพยักหน้าตอบรับอย่างเชื่อฟังหลังจากคุยกับบุตรสาวชายหนุ่มจึงได้บ่ายหน้ามาถามชายวัยกลางคนอย่างสงสัย“ไม่ทราบว่าท่านไห
