ไม่ทราบว่าท่านรู้จักร้านขายไหหรือทำเครื่องกระเบื้องหรือไม่ เนื่องจากเราคงต้องใช้เป็นจำนวนมากในการใส่นํ้าผึ้งรวมถึงสีผึ้งบำรุงริมฝีปาก”455
“ช่างทำไหขายอยู่ห่างจากหมู่บ้านของเราไปสิบลี้ เป็นสหายของปู่เอง ส่วนกระเบื้องนั้นราคาค่อนข้างสูงเจ้าต้องการมาทำอะไรอย่างนั้นหรือ” อานไท่ถามเด็กหญิงอย่างสงสัย
“ข้าอยากได้นำมาใส่สีผึ้งบำรุงริมฝีปากขายให้กับสตรีชั้นสูงเจ้าค่ะ ความงามกับผู้หญิงมักเป็นของคู่กันแต่ข้าก็มีขายให้กับคนทั่วไปด้วย เพียงแต่ต่างกันในเรื่องของรูปลักษณ์ส่วนเรื่องสรรพคุณหลักนั้นยังคงเหมือนกัน” อันอันอธิบายออกมา
“เรื่องนี้พ่อจะไปถามหาในเมืองให้เจ้าก็แล้วกัน” หยูเจียงขันอาสา
“ศิษย์น้อยข้าอยากรู้เรื่องไขผึ้งทำยา” ยงเผยเอ่ยปากถามออกมาบ้าง อันอันจึงมองมาทางเขาดวงตาเปล่งประกาย
“ท่านอาจารย์ข้าย่อมขายให้ท่านอยู่แล้ว แต่เนื่องจากข้ามีข้อเสนออื่นเอาไว้วันพรุ่งเราค่อยมาปรึกษากันอีกครั้งดีหรือไม่”ยงเผยได้ยินที่เด็กเจ้าเล่ห์กล่าวออกมาเช่นนี้ก็รู้สึกไม่วางใจขึ้นมาอย่างประหลาด กระนั้นเขาก็ยอมรับปากออกไป456
หลังจากพวกเขาปรึกษาหารือกันเสร็จเรียบร้อยคนทั้งหมดก็พากันแยกย้ายยงฮ่าวในตอนนี้ได้อยู่บนหลังของผู้เป็นพ่อเนื่องจากเขาง่วงมากจนไม่สามารถเดินเองได้จือฉีกับมู่เทาต่างก็อาสาจะแบกเด็กน้อยเอง มีหรือว่ายงเผยจะทิ้งโอกาสอันดีที่จะใกล้ชิดลูกกับภรรยาดังนั้นหน้าที่นี้เขาจึงทำอย่างเต็มใจโดยมีสายตาของศิษย์
