รับ” เด็กทั้งสี่ต่างทำความเคารพผู้สูงวัยกว่าพร้อมกัน
“พวกเจ้าช่างน่ารักและรู้ความยิ่ง” หญิงเหล่านั้นกล่าวชม463
เด็กน้อยทั้งสี่คนยิ้มออกมาอย่างเขินอาย จากนั้นอันอันจึงได้กล่าวเข้าเรื่องที่เรียกพวกนางมาโดยไม่อ้อมค้อม
เด็กหญิงอธิบายออกมาทุกอย่างเป็นขั้นเป็นตอน รวมถึงยังแนะนำหัวหน้ากลุ่มสตรีด้วยว่าคือย่าใหญ่กับย่ารองของตนที่จะแบ่งหน้าที่กันคอยดูแลพวกนาง
“แม่หนูอันขอบคุณ” หญิงเหล่านั้นต่างก้มหัวให้เด็กหญิงกล่าวพร้อมกันทำให้อันอันรีบกระโดดหนีการคำนับของพวกนางอย่างรวดเร็ว
“ข้าไม่อยากอายุสั้นนะเจ้าคะ ในเมื่อพวกท่านเห็นด้วยหลังจากนี้อีกสองวันพวกท่านค่อยมาเริ่มงานข้าขอมองหาสถานที่ทำงานก่อนหรือว่ามีใครอยากจะเสนอก็พูดออกมาได้เลย” อันอันรีบพูดจนลิ้นแทบพันกัน
การกระทำของนางทำให้ผู้หญิงต่างวัยพากันหัวเราะก่อนที่จะมีคนเสนอว่าให้ทำงานกันบริเวณต้นไม้ใหญ่เก่าแก่เพราะค่อนข้างจะสะดวก “ต้นไม้ใหญ่กลางหมู่บ้านหรือเจ้าคะ”อันอันย้อนถาม464
คนทั้งหมดพยักหน้ารับ “ตกลงเจ้าค่ะ อีกสองวันพบกัน”อันอันตอบรับ คล้อยหลังคนกลุ่มใหญ่จากไปอานไท่ก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับไหใบเล็กใบน้อยหลายใบ
“ท่านปู่ข้าอยากได้โต๊ะรวมถึงสิ่งของอีกหลายอย่างท่านช่วยพาข้าเข้าเมืองได้หรือไม่” อันอันร้องขอ
“ได้สิ ปู่จะพาเจ้าไปเอง” อานไท่ยกมือลูบหัวเล็กของหลานตัวน้อยตอบรับทันที
เมื่อเด็กทั้งสี่เข้าเมืองมาได้พวกเขาก็มองเห็นชาวบ้านกับทหารรวมถึงพ่อของ
