่กับเด็กทั้งสี่ก็มาหยุดอยู่เบื้องหน้าของพวกเขาแล้ว เด็กทั้งสี่จึงได้ค่อย ๆ ปีนลงจากตัวของฉงต้าอย่างช้า ๆ“คารวะท่านลุงท่านอาทุกท่านเจ้าคะ/ขอรับ” เด็กทั้งสี่กล่าวทักทายอย่างสุภาพกับผู้สูงวัยกว่าทั้งหมดอย่างน่ารักหมิงจูรีบเดินเข้ามาจับตัวลูกชายสุดที่รักเพื่อสำรวจดูทันที “ท่านแม่ทำอะไรขอรับ” ยงฮ่าวถามมารดาอย่างสงสัย438
“นางเป็นห่วงเจ้านะสิ” อานไท่เป็นผู้ตอบออกมาแทนจากนั้นจึงได้หันหน้าไปมองหลานสาวตัวน้อยสีหน้ามีคำถาม“ที่ข้าพาฉงต้าลงจากเขาก็เพื่อพามาแนะนำให้กับทุกคนในหมู่บ้านได้รู้จักเจ้าค่ะ ว่าแต่ท่านปู่ว่างหรือไม่ข้ามีเรื่องอยากหารือด้วย” อันอันตอบก่อนย้อนถามชายสูงวัย“กลับไปคุยกันที่บ้านดีหรือไม่” อานไท่คิดว่าเรื่องที่หลานสาวต้องการสนทนานั้นน่าจะไม่อยากให้คนนอกรู้จึงได้พูดแบบนี้ออกไป“เจ้าค่ะ” อันอันตอบรับก่อนบ่ายหน้าไปชวนหมิงจู “ท่านอาจารย์หญิงก็ไปด้วยกันเถอะ อีกสักพักอาจารย์ก็ตามมาแล้ว”439
