ื่อเสียงเพราะอยากอยู่อย่างสงบแม้จะมีคนแอบอ้างผลงานอยู่บ่อยครั้ง สิ่งเดียวที่ทำในตอนนั้นก็หลับตาข้างลืมตาข้างเพื่อปล่อยผ่านเนื่องจากคิดว่าตนเป็นผู้น้อยอีกทั้งคนหนุนหลังก็ไม่มีใครจะคาดคิดว่าการกระทำเช่นนี้ก็ยังทำให้มีคนไม่พอใจเกรงว่าหากไม่ได้รับคำเตือนของบิดาผ่านบุตรสาวตัวน้อยไม่แคล้วครอบครัวคงได้เจอหายนะอย่างแท้จริง372
เหตุที่เขารู้เรื่องก็เป็นเพราะก่อนกลับเรือนวันนี้ ท่านเจ้าเมืองหรือก็คือสหายรุ่นพี่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่ทำให้ตนถึงกับตกใจออกมา “น้องเจียงดีแล้วที่เจ้าไหวตัวชิงลาออกเสียก่อน”เมื่ออยู่กันตามลำพังคำเรียกอันสนิทสนมนี้จึงได้หลุดออกมาจากปากของเขา “พี่ท่านหมายความว่ายังไงหรือขอรับ”“เฮ้อ! เรื่องนี้ค่อนข้างสะเทือนเมืองหลวงทีเดียว ข้าได้ข่าวมาว่ามีขุนนางตงฉินหลายคนถูกเนรเทศออกนอกเมืองในข้อหาที่ตนไม่ได้ทำเยอะทีเดียวเจ้าก็รู้การอยู่ใกล้ฮ่องเต้ก็เหมือนอยู่ใกล้เสือ วันไหนจะโดนกินก็ไม่รู้ยิ่งหากท่านผู้นำเป็นคนหูเบาด้วยแล้ว” คำพูดนี้หากใครมาได้ยินอาจถึงขั้นกบฏทีเดียวดังนั้นหลังจากที่ได้ยินจึงทำให้เขาตกใจและมองสีหน้าคนพูดอย่างคาดไม่ถึง“อีกไม่นานเจ้าจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอีกหลายสิ่งดังนั้นการที่พวกเราได้อยู่เมืองห่างไกลเช่นนี้จึงถือได้ว่าดีแล้ว” หานกวงฮุยไม่ได้พูดอะไรออกมามากเมื่อเห็นหน้าสหายรุ่นน้องคนนี้373
“การเปลี่ยนแปลงนั้นจะดีหรือร้ายขอรับ” หยูเจียงจำได้ว่าตนเองถามออกไปแบบนี้โดยไม่
