บทที่ 186 – การเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึง (1)
ฮ่าาาห์!
แสงได้กระพริบออกมา เมื่อซอลจีฮูลืมตาขึ้น เขาก็ได้เห็นกับห้องที่ไม่คุ้นเคย หลังจากมองไปรอบๆอยู่สองสามครั้งเขาก็รับรู้อย่างอึดอัดใจว่า ‘อ่า นี่ห้องของฉันเอง’
พรึบ เมื่อเปิดหน้าต่างขึ้นมาก็ได้เผยให้เห็นถึงทิวทัศน์ของเมืองที่เขาไม่คุ้นเคยเลยสักนิด
รถได้แล่นไปตามถนน มีบ้านอยู่หนาแน่นเต็มไปหมด นักเรียนในชุดยูนิฟอร์มเดินกันไปตามทางเท้า…. ซอลจีฮูได้มองทิวทัศน์เหล่านี้ด้วยความสับสนก่อนที่จะเกาหัวอย่างหนัก
หัวของเขาคงจะคันก็เพราะไม่ได้สระผมมาหลายวันแล้ว เขาได้รีบถอดชุด และเข้าไปในห้องน้ำทันที
ซ่าห์! น้ำได้ไหลลงมาจากฝักมัว เมื่อได้รู้สึกถึงน้ำร้อนๆกระทบร่าง ซอลจีฮูก็ได้หลับตาลงพร้อมปล่อยเสียงครางออกมา
‘น้ำร้อนออกมาง่ายๆแบบนี้เลยสินะ…’
ก็ไม่ใช่ว่าในพาราไดซ์หาน้ำร้อนได้ยากหรอก แต่ว่ามันมีขั้นตอนที่ยุ่งยากเพื่อให้ได้น้ำร้อน
“ฟู่ววว…”
เขาได้ทิ้งตัวลงไปโดยที่ปล่อยให้น้ำลดลงหัว
เขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้ที่น่ากลัวดุเดือดมาโดยไม่ได้รู้ตัวอะไรเลย นี่มันเป็นธรรมดาที่จะทำให้เขาแข็งขาอ่อนได้เลย
เมื่อได้อาบน้ำชะล้างร่างกายทั้งตัวแล้ว เขาก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมา แต่ว่าไม่นานนักเขาก็ต้องเผชิญเข้ากับปัญหาที่เขาคิดไว้แล้วว่าต้องเจอ
เขาไม่มีอะไรให้ทำเลย
พูดให้ถูกคือ เขาไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีกว่า
เขาได้เปิดตู้เย็นออกมาโดยไม่คิด จากนั้นก็ต้องปิดมันลงไป กระทั่งเปิดเพลงดั
