เหตุผลที่เหมาะสม
“คุณพี่คงไม่เข้าใจว่ามันยากลำบากขนาดไหน ทุกๆคนต่างก็ตึงเครียดเพราะว่าพวกเขาไม่อาจจะทำพลาดได้แม้แต่นิดเดียว เมื่อไหร่ก็ตามที่จู่ๆอาการของคุณพี่แย่ลง หรือว่าเมื่อไหร่ที่คุณพี่หยุดหายไปครู่หนึ่ง หัวใจของพวกเราต่างก็แทบจะหยุดเต้นกันไปเลยล่ะ
ขณะอธิบายถึงเรื่องที่เกิดขึ้น สีหน้าของยี่ซอลอาก็ได้มืดมนลงไป
“หลังจากวันนั้นคุณปู่ก็ต้องพักไปทั้งวัน… มันเป็นสัปดาห์นรกจริงๆเลยล่ะ ฉันได้รับแค่ให้ทำหน้าที่เล็กๆน้อยเท่านั้นเอง แต่ว่าแค่เห็นสถานการณ์กลายมาเป็นแบบนั้นมันก็ทำให้ฉันเหนื่อยแล้ว อ่า แต่สำหรับคุณพี่แล้วคงยากลำบากที่สุดแหละเนอะ
‘อาจารย์…’
ซอลจีฮูได้มองลงไปบนเข็มที่ปักอยู่เต็มแขนของเขา จางมัลดงจะต้องทำการฝังเข็มอย่างที่เขาคิดไว้
[บอกทัตสึยูกิแบบนี้นะ]
[ในทันทีที่พูดแค่คำว่า ‘ขะ’ จาก ‘เข็ม’ ต่อหน้าฉัน ฉันจะตัดการติดต่อทั้งหมดกับพวกนายเลย]
ซอลจีฮูยังจำได้ดีถึงคำปฏิเสธอันหนักแน่นของจางมัลดง ขณะที่เขารู้สึกซาบซึ้งที่จางมัลดงยอมล่ะทิ้งคำมั่นสัญยาเพื่อช่วยเขา แต่ว่าเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอับอายอยู่เล็กน้อยเช่นกัน
“แล้วสหพันธรัฐช่วยฉันยังไงล่ะ?”
“ฉันไม่รู้ว่าพี่สาวเจ้าหญิงไปพูดอะไร แต่ว่าพวกเขาได้เอาอิลิเซียร์มาจริงๆ”
“จริงหรอ?”
“ใช่แล้วล่ะ คุณปู่ก็ยังตกใจเหมือนกัน เขาบอกว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าสหพันธรัฐจะให้ของล้ำค่านี่โดยไม่หวังอะไรตอบแทน…”
“พอจะบอกรายระเอียดเพิ่มเติมได้ไหม?”
“อืม
