เซี่ยเปิ่นจวินตระหนักแล้วว่าตนถูกวิชามายาตุ๋นเสียเปื่อย ก็เร่งเพลิงยมโลกโจมตีมั่วซั่วไปรอบกายเพื่อป้องกันการถูกโจมตีทันที
ขณะเดียวกัน เขาก็เคลื่อนพลังวิญญาณสุดชีวิต คิดจะทลายวิชามายานี้ลง
ทว่า เมื่อเขาคืนสติได้เสียที เขาก็พบว่าร่างของเขาถูกกลืนลงสู่ทะเลโลหิต หลงเหลือเพียงกระดูกสองสามท่อน เจียนตายเต็มทีแล้ว
นับแต่ยามวิชามายาปรากฏ ชะตาของเขาก็ถูกกำหนดตายตัว
กล่าวให้ชัดเจนก็คือ นับแต่เซี่ยเปิ่นจวินเลือกเป็นมารร้ายผลลัพธ์เช่นนี้ก็ตายตัวแล้ว
กลายเป็นมารร้าย ขับเคลื่อนตนด้วยความปรารถนา ตกเป็นทาสกิเลส มีหรือจะคงสติกระจ่างรับการโจมตีด้วยพลังวิญญาณได้?
นอกจากนั้น ศึกอันยืดเยื้อยังทำให้เขาเหนื่อยล้าถึงขีดสุด มอบโอกาสให้เจียงผิงอันใช้วิชาลับพลังวิญญาณ ‘สังสารวัฏ’ กับเขา
แม้การใช้ ‘สังสารวัฏ’ จะมิได้จัดการเซี่ยเปิ่นจวินได้ทันที แต่ก็ยังทำให้เขาสิ้นฤทธิ์ต่อสู้ได้ในชั่วขณะสั้นๆ
เจียงผิงอันฉวยโอกาสขณะนั้นใช้ทะเลโลหิตกลืนกิน และระดมพลังทำลายล้างเข้าจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง
ยามนี้ แม้เซี่ยเปิ่นจวินจะคืนสติก็ไร้ประโยชน์ ปราณในกายเขาถูกทำลายกลืนสิ้น หลงเหลือก็เพียงกระดูกสองสามชิ้นเท่านั้น
“ข้าไม่ยอม! ข้าไม่ยอม! ข้าเป็นเซียนนะ ปุถุชนอย่างเจ้ามาฆ่าข้าได้อย่างไร!”
กระดูกของเซี่ยเปิ่นจวินดิ้นรน แผดเสียงอย่างสิ้นหวัง
แต่ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์ เพลิงยมโลกถูกเจียงผิงอันกำจัดแล้ว เขาไม่มีพลังใดให้ใช้อีก
ความรู้สึ
