ตงเสี่ยวฉินมองไปที่ขวดหยกในมือของเย่ซิวไป่
นางดูประหลาดใจมาก และกล่าวว่า “ในขวดนี้มีโอสถ?”
เย่ชิวไป่พยักหน้าและกล่าวว่า “ถูกต้อง”
“ข้าใช้สิ่งนี้เพื่อชำระหนึ้ สิบสี่ล้านหยวนจิง ก็น่าจะเพียงพอแล้ว”
ตงเสี่ยวฉินและเจี้ยนเหลียนเฉิงมองหน้ากัน
ทั้งคู่เห็นร่องรอยของความสับสนในดวงตาของกันและกัน
โอสถชนิดใดกัน ที่สามารถมีมูลค่าถึง สิบสี่ล้านหยวนจิง?
แน่นอนว่าตงเสี่ยวฉินไม่คิดว่า คนอย่างเย่ชิวไป่จะหลอกลวงนาง
นางเห็นเขาหยิบขวดหยกนี้ออกมา ดูแล้วเขารู้สึกมั่นใจอย่างมาก
พูดง่ายๆ ถ้าเทียบกับโอสถสี่เม็ดที่ประมูลออกไป มันน่าจะดีกว่ามาก!
ตงเสี่ยวฉินรับขวดหยกมาด้วยสีหน้าจริงจัง
มีโอสถเพียงเพียงเม็ดเดียวในขวดหยกบริสุทธิ์นี้
มันเป็นโอสถสีแดง และมีเส้นสีทองที่เรียบง่ายมากสามเส้น สลักอยู่บนตัวเม็ดโอสถ
รอบๆเส้นดูเหมือนจะสลักด้วยจู้เหวิน(竺文 zhú wén คำภาษาจีนที่หมายถึงพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนา)
มันเป็นประกายด้วยแสงสีทองจางๆ
โอสถนี้ได้รับการกลั่นโดยหลู่ฉางเซิน
มันถูกเรียกว่าโอสถฮวงหลงจินกัง(มังกรแดงภูษาเพชร)
หลังจากรับประทานไปแล้ว จะเกิดเกล็ดมังกรที่มองไม่เห็นจะปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของร่างกาย เกล็ดมังกรเหล่านี้ สามารถทนต่อการโจมตีเต็มกำลังจากผู้แข็งแกร่งได้
แล้วแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?
แม้แต่หลู่ฉางเซินเองก็ไม่รู้
แต่ออร่าปราณที่อยู่ในโอสถนั้น
มันทำให้เจี้ยนเหลียนเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
หลังจากที่เย่ซิ่วไป่กล่าวว่าถึงผลกระท
