ขา ให้เป้าจือรับตำแหน่งจึงเป็นตัวเลือกดีที่สุด
พนักงานหญิงคนอื่น ๆ ล้วนดูริษยาสุดแสน เป้าจือผู้นี้ช่างแสนโชคดี ได้นั่งบนตำแหน่งผู้จัดการ
หัวใจของเป้าจือร่วงกลับที่ นางนึกว่าเจียงผิงอันจะไล่นางออกแล้วเสียอีก ขณะถอนหายใจโล่งอก นางก็ประหม่าขึ้นมาอีกครั้ง “ใต้เท้า ข้าจะทำได้หรือเจ้าคะ ข้า…”
“ข้าบอกว่าเจ้าทำได้ ก็ทำได้สิ หากมีเรื่องเกี่ยวกับการหลอมอาวุธที่แก้ไม่ตก ก็มาหาข้าได้”
เจียงผิงอันอุ่นใจเรื่องความสามารถและจรรยาบรรณของสตรีผู้นี้ยิ่ง
เห็นใต้เท้าเชื่อใจนางขนาดนี้ ดวงตาของเป้าจือก็แดงก ่าด้วยอารมณ์หลากหลาย “หญิงผู้น้อยจะไม่ให้ใต้เท้าผิดหวัง จะตั้งใจดูแลร้านแน่นอนเจ้าค่ะ!”
เจียงผิงอันพยักหน้า หลังส่งธุระให้สตรีผู้นี้ เขาจะได้เป็นเถ้าแก่หลังร้าน เรียนการหลอมอาวุธอย่างสบายใจเสียที
หลังจากเข้าสู่วงการหลอมอาวุธ สภาพอารมณ์ของเขาก็คงตัวขึ้นมาก แต่ก็ยังไม่กลับสู่สภาพปกติเช่นกาลก่อน
หลายปีต่อจากนั้น เขาหลอมอาวุธซ ้า ๆ ทุกวัน เมื่อมีร้านคอยส่งเสริม เขาก็มิต้องห่วงเรื่องขาดแร่และผลึกเซียนใด ๆ
เริ่มหลอมจากอาวุธวิเศษขั้นหนึ่งซึ่งระดับต ่าสุด หลังจากครบหมื่นชิ้น ก็เริ่มหลอมอาวุธวิเศษขั้นสอง อาวุธวิเศษขั้นสาม อาวุธวิเศษระดับเคล็ดพลังและอาวุธวิเศษระดับเขตแดน
กิจวัตรจำเจ วันแล้ววันเล่า เมื่อเบื่อ ๆ ก็เรียน ‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ สลับแก้เบื่อบ้าง
ไม่ว่าเส้นทางใดล้วนแสนอ้างว้าง มีแต่ต้องทนความเหงา
