งกาลนี้ เจียงผิงอันต้องเตรียมพัฒนาตัวเองให้มากที่สุด
แสวงทรัพย์เสี่ยงอันตราย เขาสามารถทำเงินได้มากมายจากร้านนี้ เมื่อกลับสู่ภพแร้นแค้น เขาก็จะแจกจ่ายให้อาจารย์หวังเหริน เมิ่งจิงน้องหู่นิวหลี่เยว่เยว่ พี่หญิงเซี่ยชิง เสี่ยวเซียงเฉียนฮวั่นโหรว บุตรีเจียงเมี่ยวอี เจียงเสียวเสวี่ย… ให้แต่ละคนที่ขานนามมีศาสตราเซียนระดับสูงใช้กันหลาย ๆ ชิ้น
ไม่รู้ยามเห็นศาสตราเซียนเหล่านี้ พวกเขาจะทำหน้ากันเช่นไร
ไม่รู้พวกตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬ เผ่าจระเข้กลืนสวรรค์และเผ่าปีศาจสมุทรจะทำหน้ากันเช่นไร
เจียงผิงอันเดินลงมา เรียกเป้าจือผู้กำลังรับลูกค้าอย่างกระตือรือร้น “มานี่หน่อย”
เป้าจือแยกอวตารเข้ามาคารวะเจียงผิงอันอย่างนอบน้อม เอ่ยขึ้นอย่างปรีดาทันที “ใต้เท้ามีเรื่องใดหรือเจ้าคะ?”
นางสุดแสนชื่นชมนับถือเจียงผิงอัน
อัจฉริยะอย่างหม่าคั่วเป็นเหมือนดวงดาวบนฟ้าสำหรับนาง มิอาจมองได้ตรง ๆ แต่ใต้เท้ากลับเอาชนะได้
ปวงชนล้วนมีสภาพจิตใจนอบน้อมต่อผู้แข็งแกร่ง เป้าจือก็มิต่างกัน
“จากวันนี้ไป เจ้าไม่ต้องขายของแล้ว” เจียงผิงอันกล่าว
รอยยิ้มบนใบหน้าเป้าจือนิ่งค้าง “ใต้เท้า ข้าทำงานไม่ดีพอหรือเจ้าคะ? ข้าปรับปรุงตัว ศึกษาเพิ่มเติมได้นะเจ้าคะ”
“เจ้าคิดอะไรอยู่เนี่ย ข้าหมายความว่า เจ้าไม่ต้องทำงานเหนื่อย ๆแบบขายสินค้าแล้ว ภายหน้าเจ้าจะเป็นผู้จัดการร้านนี้แทนโจวหยวนต่างหาก”
ร้านค้าต้องการผู้จัดการ ก่อนหน้านี้เป้าจือสนับสนุนเ
