ยิ่งใหญ่ เจ้าก็เกือบเดินผิดทางแล้วเหมือนกัน”
อวิ๋นเหยาเห็นเรื่องทำนองนี้มามากนัก หามีความประหลาดใจไม่“เผ่นเถอะ ยามคนผู้นี้เกิดความรู้สึกผูกพันกับเจ้า เขาจะโยนเจ้าลงเตาแน่”
“ไม่หนี ข้าจะใช้ร้านสำนักร้อยศาสตราของเจ้านี่สร้างกำไรเพิ่มสักหน่อย”
ในที่สุดเจียงผิงอันก็ได้ร้านนี้มา หากยามนี้เผ่นหนี ก็อิดออดใจอยู่นิดหน่อย
อวิ๋นเหยาเอ่ยปาก “บอกเจ้าไว้ก่อนนะ ข้าจะไม่ช่วยอะไรเจ้า เจ้ารับผลการกระทำตัวเอง อย่าหวังพึ่งข้าเชียว”
“ผู้อาวุโสคิดมากไปแล้ว ข้าแค่คิดว่าผู้อาวุโสเป็นตัวถ่วง หากถูกเปิดโปงตัวตน เรียกศัตรูร้ายกาจมา ข้าก็หมดหวังมีชีวิต” เจียงผิงอันตอบ
อวิ๋นเหยา “…”
เจ้าเด็กตัวเหม็นนี่ถึงกับพูดว่านางเป็นตัวถ่วงรึ
“มานี่เลย นั่งฝึกฝนทั้งวันไม่ดีกับสุขภาพ ข้าจะช่วยเจ้าทำกายบริหารสักหน่อย” อวิ๋นเหยาควบคุมหุ่นเชิดเดินมาหาร่างจริงของเจียงผิงอัน
“ผู้อาวุโสแน่ใจนะ ว่านี่มิใช่จะมาล้างแค้นข้า?”
“เหลวไหล ข้าเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทาน มีหรือจะใจแคบขนาดนั้น? ข้าแค่จะช่วยเจ้าให้แข็งแกร่งขึ้นต่างหากล่ะ”
“เหอะ ๆ”
เหตุการณ์จากนั้นก็มิเกินคาด ร่างจริงของเจียงผิงอันถูกอัดเสียน่วม ต่อหน้าหุ่นเชิดระดับเซียน เขาจะเอาพลังอะไรไปขัดขืน
หลังจากเจียงผิงอันรู้เจตนาของเซี่ยเปิ่นจวิน เขาก็เริ่มวางแผนรับมือล่วงหน้า
เซี่ยเปิ่นจวินต้องบ่มเพาะความรู้สึกก่อนลงมือกับเขา เพราะเช่นนั้น ช่วงกาลสั้น ๆ นี้เขาจะยังไร้อันตราย
ระหว่างช่ว