พ้? เจียงผิงอันจะกลัวไปไย
แพ้ก็แค่ไม่สนใจเดิมพัน มิใช่จบแล้วหรือ? ปัวซือชื่อเสียฉาวโฉ่เกี่ยวอะไรกับเขาเจียงผิงอันเล่า
ต่อให้เซี่ยเปิ่นจวินเอาผิดเขา เขาก็แค่หนีไปเสีย
หม่าคั่วไม่สนใจเจียงผิงอันอีก แล้วเริ่มตั้งอกตั้งใจผสานแร่ในขั้นตอนต่อไป
หากขั้นต้นนี้ผิดพลาด ก็เท่ากับพลาดทั้งหมด
การประลองระหว่างทั้งสองกินเวลาเกินนับวันคืน เรียกนักหลอมอาวุธมากมายมาพินิจ
เมื่อการประลองเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย เห็นหม่าคั่วจะผสานวัตถุดิบสำเร็จแล้ว ปวงชนก็ตระหนักแจ้งถึงผลการประลอง
“หม่าคั่วชนะแล้ว อีกไม่กี่วัน การผสานแร่ก็จะเสร็จสิ้น”
“ใช่เลย ปัวซือจากสำนักร้อยศาสตราเพิ่งเริ่มการผสานแร่เอง”
“แปลกจริง ปัวซือผู้นี้ไม่มีพลังเพลิงหรือเตาสักใบเลยหรือ? ไฉนต้องเสียเวลาลงค้อนวัตถุดิบด้วย?”
“ไม่รู้สิ ใครจะรู้ว่าเขาคิดอะไร ข้าว่าเขาแค่อยากอวดฤทธิ์ต่อหน้าสตรีมากกว่า” นักหลอมอาวุธซึ่งมีคู่บำเพ็ญคนหนึ่งกล่าวอย่าง
ขุ่นเคืองที่คู่บำเพ็ญของตนเอาแต่จ้องกล้ามเจียงผิงอันตลอดหลายวัน
ตู้ม!
ปราณดาบเพลิงร้อนแรงสายหนึ่งทะยานสู่ฟ้า กฎเต๋าเพลิงเรืองโรจน์
ดาบตรงหน้าหม่าคั่วแผ่ปราณร้อนระอุ มันถูกหลอมเสร็จสิ้นเสริมปรากฏอำนาจมหาเต๋า เหลือเพียงวาดอักขระเท่านั้น
วาดอักขระอีกไม่กี่วัน สมบัติลับชิ้นหนึ่งก็จะบังเกิด
หม่าคั่วผ่อนหายใจโล่งอกยาวเหยียด ปาดเหงื่อบนใบหน้า ก่อนจะกล่าวกับเจียงผิงอันที่เพิ่งเริ่มผสานวัตถุดิบยิ้ม ๆ “เจ้าแพ้แล้ว”
